Идеи

И болни и понижени

Ова е време во кое едни го слават животот и се расфрлаат со трошење пари, додека други умираат понижени во искршените возила на брзата помош. Време на апсурдот, на сјајот и бедата на нашето општество


Министерство за плачење

Институцијата која по својата природа се занимава со социјални проблеми ја изгуби основната цел за која постои- хуманоста. Министерството од кое луѓето излегуваат расплакани. Како мајката на девојчето со Даунов синдром или таткото на детето болно од леукемија


Превенција, а не губење на човечки животи

Но, целта на секоја држава е да има помалку болни. Да се намали процентот на заболени од рак, да се намали смртноста на новороденчињата, на родилките, да се елиминираат причинителите. Зарем, тоа не е примарна работа на една држава за да има здрава нација и помалку трошоци?


Загадување и контразагадување

Дебатата за загадениот воздух се сведува на безначајна размена на соопштенија меѓу ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ, кои засебно можеби личат на заокружени смисловни целини, но во поширокиот контекст се само обични, дури и евтини логички замки


Невладините организации имаат право „да се мешаат“ во политики

Невладините организации имаат право да бидат вклучени во градење и „мешање“ во политики, исто како и граѓаните. Ако некоја невладина работи во екологијата, медиумите, образованието,…


Тендерите на Никола Тодоров

Сега Тодоров тендерите ги најавува како историски момент и спас за македонското здравство. Настрана се друго. Кој ќе ги отплаќа инвестициите? Со кои пари? Ги прашал ли граѓаните дали се согласуваат на ваков начин да се трошат нивните пари? Тоа Тодоров не го кажува


Здравство какво што не треба

Зарем вакво здравство сакаме? Болници во кои ќе импровизираат над нас или нашите блиски. Здравство во кое лекарите се плашат да проговорат јавно, каде хирурзите и проминентните професори кои спасуваат човечки животи се помали од партиски поставените директори.



Институционална грижа -што беше тоа?

Бездомниците, сиромашните семејства кои живеат без струја и немаат да се прехранат, тие се оставени на грижата на хуманите граѓаните. Тогаш, кога ќе го проголтаат срамот и ќе се појават во медиумите. Во оваа држава нема институционална грижа


Во училиште нема место за различните

Да се биде различен во Македонија е проклетство. Со оваа констатација ќе се согласи секој кој на своја кожа ја почувствувал казната и гневот на мнозинството затоа што не се препознал и претопил во него