Звонко Каров: Наскоро ќе дојде 16 јуни. Ден што во Ваташа не е само датум, туку сеќавање, тага и длабока почит кон дванаесетте млади животи згаснати во военото безумие.
Токму затоа, за овој ден треба да се подготвиме. Не со гнев, не со тешки зборови и не со нови поделби, туку со достоинство.
Нашата обврска е да паметиме. Да не дозволиме жртвите да бидат заборавени, но и да не дозволиме таа загуба да стане повод за нова омраза. Зашто омразата не ги враќа мртвите, туку ги заробува живите.
Може да посакаме и хуман гест на историско сеќавање од другата страна. Еден збор на почит кон жртвите никому не му одзема ништо, а може многу да придонесе за довербата меѓу народите. Но дали таков гест ќе има, не зависи од нас.
Она што зависи од нас е како ќе стоиме пред споменот на Ваташа.
Да покажеме дека сме народ што знае да ја носи својата болка со достоинство. Да се сеќаваме без заборав, но и без омраза. Да ја чуваме историјата како опомена, а не како оружје.
Тоа е најголемата почит што можеме да им ја оддадеме на ваташките младинци. И можеби најсигурниот пат болката да не стане судбина и на идните генерации.
Извор: Фејсбук