Методите на владеење на секој режим, повеќе или помалку, се слични или идентични. Разликата ја прави начинот на кој опозицијата му се спротивставува на режимот и прашањето колку е таа спремна да му излези на мегдан.
Зоран Милошески
Десетиците видео записи од вчерашниот изборен ден кај нашиот северен сосед, не се само сведоштва за бескрупулозноста на однародениот режим, туку и потсетник дека голем дел од вината за случувањата лежи и во опозицијата, која со својата еднодецениска и малку повеќе разединетост директно им кумувала на состојбите во државата.
Методите на владеење на секој режим, повеќе или помалку, се слични или идентични. Разликата ја прави начинот на кој опозицијата му се спротивставува на режимот и прашањето колку е таа спремна да му излези на мегдан. Притоа, свесно жртвувајќи ги своите дневнополитички и теснопартиски интереси за повисоки цели.
И за време на груевизмот, исто како и сега, прашањето дали македонската опозиција е кадарна да се справи со забеганата власт која државата ја води во пропаст, првенствено е насочено кон СДСМ.
Ама на ова прашање му претходи едно друго облигаторно прашање поврзано со неопходноста од враќање на силно разнишаната доверба на партијата.
Постои ли во партијата систем и хиерархија, има ли доволно авторитети кои сакаат, знаат и можат да за брзо, за многу брзо, да воспостават ред, работа и дисциплина?
Оти дури и со ваква најнеспособна власт каква граѓаните не паметат, недоволно добрата внатрепартиска атмосфера континуирано го подгрева скептицизмот околу иднината и судбината на партијата. Оти во неа постојат при очи слепи и при памет незрели но амбициозни и самобендисани функционерчиња, кои својот личен интерес и по секоја цена задржување на со ништо заслужените и со ништо оправданите партиски функции, ги поставиле високо над интересите на партијата … за државата ич и да не зборуваме. Ќе им го покаже ли некој патот до резервната клупа?
Токму заради наведеното, дијалогот од култната драма на Горан Стефановски „Лет во место“ истовремено е дефиниција на болните амбиции на гореопишаните, но и црвен аларм за можната црна разврска и потенцијален исход од безумието:
Киро: „Сакаа сè да срушат. Ништо да нема. И тие да владеат“.
Султана: „Со што да владеат ако ништо нема“?
Од Фејсбук ѕидот на авторот