Гледав возбудлив колаж за еден голем човек на македонската борба и државност, за институционалната, почитичка и културна арматура, филм за едно време и за еден политички, идеен и геополитички контекст во кој е формирана Македонија како државна реализација на македонскиот народ, убав колаж од филмски материјали, слики, говори и интервјуа на Крсте Црвенкивски.
Бранко Тричковски
Емоционално и рационално не ја поднесувам македонската историја таква каква што ја учиме и знаеме, а уште помалку приказите на таа историја од македонски автори.
Така што со тој пакет отидов на промоцијата на документарниот филм за Крсте Црвенковски под наслов “Заробена вистина” на авторите Никола Т.Калајџиски (режисер и сценарист), Аристид Филактов, Катерина Ценевска и Тони Крстевски.
Но, документарецот што го видов во салата на СДСМ во рамките на одбележувањњто на 35 роденден на партијата, но и затоа што други интересенти за филмот немало, ми покажа дека тие теми можат да се работат и на еден многу респектибилен начин.
Гледав возбудлив колаж за еден голем човек на македонската борба и државност, за институционалната, почитичка и културна арматура, филм за едно време и за еден политички, идеен и геополитички контекст во кој е формирана Македонија како државна реализација на македонскиот народ, убав колаж од филмски материјали, слики, говори и интервјуа на Крсте Црвенкивски. Човек на народноослободителната борба и антифашистичката револуција, борец за македонската национална кауза, лик кој се искачувал низ скалилата на власта како комунист, а паднал како либерал. Висок републички и југосливенски функционер. Народен херој, одликуван и од претседателот Пендаровски.
Филмот покажува колку бил нетипичен комунист, отворен и гласен, со многу помодерни видувања од главнината во паттијата и општеството, човек спремен за принципиелни конфронтации и за жртва.
И навистина е тажно тоа што и тој и многумина основоположници на државата и нацијата се фрлени како ронки под масата на државата и нејзините перспективи. Убаво рече Филипче: тие што ги забораваат градителите ризикуваат да ги загубат темлите.
Општествената рехабилитација на тие луѓе, на Црвенковски посебно, ќе биде знак за рехабилитација на државата и на нацијата кои потонаа во еден апсолутно спротивен наратив.
Но, во однос на идејните ориентации денеска и уште повеќе за утре, позициите на Крсте ќе се покажат како нешто што ќе мора да се надоградува, а во некои аспекти и надминува. Сменети се времињата, сменет е контекстот, сменети се капацитетите, за жал, на полошо и биолошки и културолошки и образабно и геополитички. Внатре општеството е навалено на националистичката страна, на страната на жртва која обожава секојдневно да се оплакува, на која Европа и соседите и сиге други и се виновни, државата е под власт на моќна партија која систематски работи против националните и државни интереси.
Честитки за авторите.
П.С.
Немаше ниту една камера, ниту еден новинар, не верувам дека настанот медиумски ќе види бел ден.таква е тажната македонска стварност.
Од Фејсбук ѕидот на авторот