Да, Груевски не смее да оди во затвор затоа што тогаш ќе мора да се срушат сите споменици на овој свет, сите оние споменици на незнајниот јунак, за да застанат некои други, вистински ликови на нивно место.
Груевски не би смеело да оди во затвор затоа што ќе мора да се постави споменик за Мартин Нешковски, трагично загинатото момче, претепано до смрт на прослава на ВМРО-ДПМНЕ на Плоштадот во Скопје.
Таков ист споменик ќе мора да добие и Тамара, малото девојче кое не го доби потребното лекување заради изживувањата на Груевски и неговите луѓе, заради мерцедесите, милионите во Скопје 2014, украинските слики во зградата на ВМРО, заради се што нема да може ниту една изгубена Тамара, ниту едно дете да може да му прости.
Груевски не смее да оди во затвор, затоа што под тепихот ќе излезат нови истраги, за старите негови познаници.
Онаа за сомнителната сообраќајка на новинарот и наш драг колега Никола Младенов, еден од најзначајните новинарски пера во Македонија што воопшто сме ги имале.
Не, Груевски најдобро е да не оди во затвор, затоа што низ главата пулсира сознанието за сомнителното самоубиство на Коста Крпач, амнестиран од претседателот Иванов пред да биде соопштено дека е еден од клучните сведоци на СЈО.
Да, сепак Груевски не би требало да оди во затвор, затоа што на површина ќе излезат многу уништени животи, згрбавени, предвреме остарени луѓе, искинати прамени од коси, упатени кон остатокот на животот луѓе како за на погреб.
Најдобро е навистина Груевски да не заврши во затвор, затоа што ако има паралелна правда и милост, судиите мора да останат препарирани во безгрижноста на бесчестието и бесрамноста, со кои сметаат дека треба и да заминат од овој свет.
И така, Груевски нема да оди во затвор, затоа што пропаста мора да се скрие, не од нас, не од некој од нас, туку само од него, се мора да остане балсамирано, закопано, подвиткано во чаршафи, запалено, истресено некаде далеку, каде Груевски нема да смее да дојде до допир. За да не се нажали. За да не се покае. За да не помисли за миг дека заслужува да види, да допре, да дознае.
Не, најдобро е да не оди никогаш во затвор, Груевски, националниот херој на смртта на оваа земја, кој своите сограѓани ги нарече уличари, тогаш кога мораше да ни се случи Шарената револуција.
Затоа Груевски е добро да не оди во затвор, за да види што стана по смртта на оваа земја, откако тој замина. А потоа, потоа, откако сето ова ќе го види, ќе биде добро Груевски да добие фер и независно судење.
Само тогаш може да се каже дали затворот е опција, откако ќе се скршат коските на едно општество, а тоа за чудо, добива сила повторно да ги спои, да ги прилепи и потстегне, да не клацкаат, да не се сронат. Тоа ќе се случи тогаш, кога ќе се родат судии од некаде, не се од никаде, тие се од честа и силата повторно родени, оние кои ќе судат правично и со крената глава- на Груевски, кому дотогаш најдобро му беше да не оди во затвор.