Темата за говор на омраза во Македонија се чини дека е непресушен извор за новинарски текстови.
Она што дополнително е загрижувачки е дебатата за говорот на омраза. Факт е дека постои сива зона помеѓу она што се вика слобода на изразување и она што е говор на омраза, но во најголем број од случаите на говор на омраза во Македонија, границата е јасна како ден.
Кога некој повикува на јавен линч кон некој човек поради негов искажан став, и тој повик е проследен со низа слични повици во истата насока, тогаш дали навистина има потреба од дебата дали е тоа говор на омраза?
Постои математички прецизна дефиниција за тоа што е говор на омраза:
„Говор на омраза е употреба на стеротипи и заеднички социјални својства на одредена група (етничка, расна, верска, полова припадност, сексуална ориентација или друга припадност) со цел таа да се навреди, омаловажи или јавно да се понижи или пак да се формираат предрасуди, да се предизвика омраза, дискриминација или насилство кон таа група. Говорот на омраза може да биде насочен кон поединец ако во него се користи припадноста кон одредена социјална група за да се навреди, дискриминира, да се предизвика насилство или пак да се елиминира од јавна сцена“
Говорот на омраза во Македонија е токму таков, јасен и прецизен повик за насилство кон одредена личност или група на луѓе.
Последниот таков пример се случи минатата недела кога Борјан Јовановски, новинарот и уредник на Нова ТВ повторно беше мета на говор на омраза.
Тој во 2015 година беше мета на напад од се уште непознати сторители, кога пред вратата на неговиот дом беше оставен посмртен венец.
Овој пат тој беше мета на говор на омраза откако преку колумна се изјасни за немилиот настан, односно смртта на младиот навивач.
Следуваа напади од бројни лажни Фејсбук профили, но и вистински профили со јавно истакнат идентитет. Навредите и повиците за насилство не беа насочени само кон него, туку и кон неговото семејство.
Не смееме да дозволиме работите кои не се нормални да ни станат нормални, па така не смееме да се помириме со толкавото присуство на говор на омраза во јавниот живот на македонското општество.
Говорот на омраза мора да не асоцира на директно насилство бидејќи тој неминовно води кон него.
Жртвите на говорот на омраза постојано се мета на напади кои се случуваат одново и одново, па се случува да изгубат верба во институциите и повеќе не ги ни пријавуваат таквите напади кои се случуваат во јавноста, пред очите на сите, па и пред очите на надлежните институции кои сепак не преземаат ништо.
*„Проектот е финансиран од Европската Унија преку програмата за мали грантови „Заштита на медиумските слободи и слободата на говор во Западен Балкан“ имплементиран од Здружението на новинари на Хрватска како дел од Регионалната платформа за застапување на медиусмките слободи и безбедност во Западен Балкан во партнерство со шест организации од регионот (Независното здружение на новинари од Србија, Здружението на новинари од БиХ, Хрватсото здружение на на новинари, Здружението на новинари од Македонија и Унијата на медиумите од Црна Гора”.




