Доколку МПЦ уште од почетокот, т.е. по Втората светска војна одлучела нејзиниот автокефален статус да го решава со помош на некоја друга православна црква, надвор од Југославија, која би и ракоположила епископи, пр. со Руската или Романската православна црква, тоа би било сигурно успешно решение, зашто тие земји, цркви и народи, не и се соседи на нашата држава и црква и немаат асимилаторски и др. претензии кон МПЦ и Македонија.
Преспанско пелагонискиот Митрополит, г.Петар и долги години дел комисијата за разговри со СПЦ, во Интервју за Прес24, вели дека возобновувањето на Охридската Архиепископија во лицето на денешната МПЦ, требало да се прави во договор со друи православни цркви, а не со СПЦ, бидејќи кај најголемиот дел од Српските Археиреи не постои никакво расположение во Македонија да биде создадена автокефална православна црква. И ако тогаш бил повлечрн таков чекор, денес состојбата би била поинаква.
– Кај одделни архиереи, во СПЦ, има желба да се признае автокефалноста на МПЦ, но очигледно тие не се ниту мнозинство, ниту пак кај нив постои организирана решителност, да се реши нашето прашање. Всушност, тие, за да има мир во куќата, се повлекуваат, особено сега кога СПЦ ја тресат големи проблеми и скандали, вели Г.Петар, во интервјуто за Прес24, потенцирајќи:
– Едноставно кажано, присутно беше во минатото кај поголем број српски архиереи, а и денес е присутно кај некои, мошне влијателни, архиереи на СПЦ, чувството дека Македонија ја чувствувале и ја чувствуваат, ја посакувале и ја посакуваат, како Јужна Србија и Вардарска Бановина и од оваа опсесија тешко дека ќе се ослободат, вели за Прес24, г. Петар.