И сосема за крај- баш ме интересира дали ако случајно загинам во сообраќајна несреќа, радосно ќе дотрча Сашо Дранго (му јавуваат инсајдери кои знаат за неговото мало некрофилско хоби, сепак не е мала работа да се биде заменик- директор) фасциниран од жртвата и во тоа име да се слика со мене? Или јас не сум му воопшто предизвик, затоа што тесна специјалност на животниот пат собирање жртви по патот му се мечките, воопшто животните, затоа што сиротиот тој, мисли дека луѓето сепак се привилегиран вид на суштества.
Биљана Секуловска
Кутриот тој, заменик-директор на “Македонија пат”, Сашо Дранго. Пола држава му се нафрли дека застрелал мечка и како секој храбар и бескомпромисен убиец, се сликал гордо и достоинствено на Фејсбук. Втората половина од оваа мизерија од држава го поддржува, затоа што мора сепак да се стави до знаење на целиот свет што прават функционерите кога најдобро е ништо да не прават. Ако веќе мора да ги има.
Мечките не знаат дека законите за забрана за лов низ историјата на човештвото се носеле токму заради типови како нашиов великан од заменик- директор. Свеста низ вековите на денешните демократии се градела токму со креирање, носење и конечно, клучното- почитување на закони. Во оваа срам од држава, ловот на мечки сепак со закон е целосно забранет. Токму заради тоа, нашиов господин заменик- директор фатен во тесно, ја негира информацијата за убиство на мечката.
Зошто тогаш се сликал воопшто, се прашуваат наивните непознавачи на причините за целосната расклатеност на државава. Тука почнува серијалот функционерски лаги- дека мечката била усмртена при сообраќајна несреќа, дека била удрена од кола, дека тој како секој совесен носител на јавна функција нормално дека ја тргнал од патот, за што рече дека имало и полициски записник. Таму овој типичен претставник на вмровската партиска војска (оваа партија не е раритетна појава во создавањето на каубојскава држава, која се негува од ваквото шерифско поимање на практикување на власт) се појавил како вработен во „Македонија пат“, за животното да се отстрани од коловозот. Така и настанала фотографијата.
Интересно е што “Анима Мунди” како една од најважните организации во државава, го разоткри и соголи докрај Дранго: “Во Билтен на МВР во декември не е објавена сообраќајна несреќа во која настрадала мечка на магистралниот пат Битола – Ресен”, за потоа медиумите да објават дека од битолската полиција потврдиле дека таков настан и не е регистриран воопшто кај нив.
Сепак, Дранго не го објаснува докрај поривот за гордото сликање, зошто воопшто се сликал со мртва мечка, ако не е професионален убиец, како што го обвинува онаа згрозена половина од држава? Најверојатно бил инспириран и фасциниран од големината на подвигот- средба со кутрата мечка, која како секое животно, наивно и добродушно, живеела во илузии дека светот сепак почнал да функционира нормално, после толку векови дивјаштво. Мечката, со ваков логичен резон, би верувала дека заменик- директор од таков калибар пологично е да се слика по средба со некој Нобеловец, со кого имале жестока, жолчна, но господа драги, мора да била тоа и некаква плодна дискусија. За крај, секако дека би се сликале, за да докажат колку сепак се зрели и разумни господа, и покрај тоа што претходно си рипнале неколку пати да си ја откинат аортата.
Ако го разгледате профилот на Сашо Дранго на Фејсбук, скоро на секој пост можете да уживате во говорите на премиерот Христијан Мицкоски. Се надевам дека истиот тој Мицкоски конечно ќе се освести од одушевеноста што стана премиер и ќе почне да се навредува која сѐ битанга го рекламира, и уште поважно- да започне да се загрижува кој сѐ од арсеналот пробисвети е именуван во неговата Влада.
И сосема за крај- баш ме интересира дали ако случајно загинам во сообраќајна несреќа, радосно ќе дотрча Сашо Дранго (му јавуваат инсајдери кои знаат за неговото мало некрофилско хоби, сепак не е мала работа да се биде заменик- директор) фасциниран од жртвата и во тоа име да се слика со мене? Или јас не сум му воопшто предизвик, затоа што тесна специјалност на животниот пат собирање жртви по патот му се мечките, воопшто животните, затоа што сиротиот тој, мисли дека луѓето сепак се привилегиран вид на суштества.
Цивилизациска придобивка е фактот што пештерскиот човек одамна излегол од историјата, но за жал, не и од главата на Дранго.
Текстот е сопственост на 25minutiplatform.mk