По повод 21-ви март, Светскиот ден посветен на лицата со Даунов синдром, во седиштето на Обединетите нации, како и секоја година, така и оваа се одржа интернационална конференција посветена токму на овој ден.
Меѓу овогодишните говорници е и Александар Матовски Цако, младо момче од Македонија со Даунов синдром, ќе имаше свој говор, во кој зборуваше за својата лична приказна.
Преку примери за неговата редовна вклученост во образовниот систем, социјалната интеграција, поддршката од институциите и околината, Александар се обиде да покаже и да истакне дека токму овие елементи се најважни во развојот на децата, младите луѓе и можноста во иднина да бидат независни и самостојни возрасни.
Матовски е роден на 3 февруари 1991 во Скопје, Македонија, како второ дете во семејството Матовски. На 3 месеци му е дијагностициран Даунов синдром. Иако за родителите ова било голем шок, тие одлучиле да се борат за нивното дете.
Од тогаш наваму тие тоа и го прават со голема поддршка од своите други две деца, поголемата ќерка Марија и помалиот син Бојан, како и своите блиски роднини и пријатели.
Од многу рана возраст Цако работи со логопед, психолог, како и воспитувачките во редовната градинка во која бил вклучен од двеипол годишна возраста. Во 1998 година тој започнува да оди во редовно основно училиште, токму во годината во која процесот на образовна инклузија беше инициран во Македонија.
Цако во 2006 година го продолжува своето образование во едно од редовните средни училишта во Скопје. Средното училиште го завршува во 2010 година, и истата година се запишува на Педагошкиот факултет „Св. Климент Охридски“ во Скопје, со што станува првиот студент со Даунов синдром во Македонија.
Денес, Цако ги завршува студиите и е еден од најистакнатите борци за човекови права и правата на лицата со Даунов синдром. Тој е член на Извршниот одбор на Центарот за младински активизам „Крик“, кој работи со лица со попреченост и се фокусира на интеграција во општеството. Тој е исто така активен член на Трисомија 21 – Скопје и Центар за Даунов синдром Македонија. Цако беше практикант во НВО „Моја кариера“ во периодот декември 2015 – февруари 2016 година, каде што работеше на мапирање на сите лица со попреченост во Македонија.
Учествувал во голем број проекти посветени на лицата со посебни потреби на локално ниво: „Activate talks“, во организација на УНИЦЕФ и Младинскиот образовен форум, „Инклузивен танцов фестивал“, во организација на Tрисомија 21 и Dancers Unted MK, „Бал на различности“ и многу други. На меѓународно ниво, тој беше дел од Европскиот волонтерски сервис (ЕВС) во „Олде Вехте Фондацијата“ во Омен, Холандија во периодот јули – август 2013 година. Во септември 2013 година Цако беше претставник на УНИЦЕФ на работната средба за развој на пост – 2015 агенда за лица со инвалидитет, во Истанбул, Турција.