Секој празник мора да се помести ако падне на Велики петок, Велика сабота или прв ден Велигден.
Според теолозите, правилото важи и за празникот Ѓурѓовден, големата христијанска прослава, која исто така може да се падне на Велики петок, Велика сабота или прв ден Велигден и во тој случај се поместува празникот и се слави друг ден. Но оваа година тоа не е случај иако е возможно да се случи во годините кога Велигден се слави во мај, како што е годинава.
Ѓурѓовден, се слави на 6 мај, се вбројува меѓу поголемите пролетни празници што го празнува не само христијанското, туку и целото население во Македонија што од друга страна значи дека во неговата основа е празнувањето на природата, на разбудувањето на вегетацијата и на животот воопшто.
Во предвечерјето на празникот започнаа подговотвките за прославата, дел од православните христијани се собираат околу манастирите и храмовите кои го носат името на Св.Ѓорѓи, каде се подготвува богата трпеза со јагнешко месо и колачи со суво грозје.
Во валандовското село Чаликли на Ѓурѓовден се одржува Меѓународен фестивал на пролетни веселби. Илјадниците гости на фестивалот, имаа можност да уживаат во прекрасната интерпретација на играорните групи од Македонија, Грција, Бугарија и Турција.
Според етнолозите, во очи Ѓурѓовден се палеле обредни огнови од страна на неженети момчињата, прославата е пропратена со песни и игри, а рано наутро се продолжувало со берење цвеќиња и нивно плетење. Венците луѓето ги носеле врз главата или околу половината, а венци им се ставали и на добитокот. Постарите ги удирале симболично децата и младите со дрен или коприва за здравје.
Според житието Св. Ѓорѓи во Палестина го минал детството посетувајќи ги местата во кои Исус го проповедал своето учење. Кога императорот Диоклецијан започнал жестоки прогони против христијаните Св. Георгиј му се спротивставил, ги зел во заштита неправедно прогонетите и самиот признал дека верува во Господ Исус Христос. Тоа го разбеснило императорот кој наредил веднаш да биде затворен и да биде подложен на најжестоки измачувања.
Легендата вели дека ноќта пред да оди кај царот му се јавил Исус, на главата му ставил победнички венец и го охрабрил да издржи во своето верување ветувајќи му дека наскоро ќе го земе кај себе. Врз Св. Георгиј се применети најсурови мачења за да се откаже од својата вера кога на императорот му рекол дека не е само негов туку и Исусов војник.