Зоран Иванов
Пак нашиве манипулураат на тема “јазикот”, а медиумите ко мулиња им премолчуваат.
Точно е дека бугарската страна не го признава нашиот македонски ама точно е дека и ние не го признаваме нивниот бугарски.
За ова имаме со нив договор меѓудржавен од 1999 во кој стои:
“Потпишана во Софиjа на 22 февруари 1999 година, во два оригинални примерока, секоj од нив на официjалните jазици на двете земjи – бугарски jазик, согласно Уставот на Република Бугариjа и македонски jазик, согласно Уставот на Република Македониjа, при што двата текста имаат еднаква важност”.
Значи, вин-вин или фит-фит, како сакате, си ги признаваме уставите меѓусебно ама меѓусебно не си ги признаваме јазиците.
Тие НЕ за македонскиот, ние НЕ за бугарскиот.
Договорот, сега засасега е таков.
А тоа што бугарската страна идентитетски се уште се обидува да манипулира во ЕУ и што, евидентно, тоа во ЕУ се помалку иʼ успева или што со Рамковниот веќе ич не иʼ успева, е тема за Брисел.
За Брисел.
Таа тема за јазикот, за идентитетот, веќе одамна не е тема ниту за Софија ниту за Скопје.
Сега, по Францускиот, таа тема е ексклузивна обврска само за Брисел.
И затоа, нашиве демагози од власта, конечно ЕУ чарето треба да ни го бараат во Брисел и да запрат да неʼ туркаа во скутот на Софија.
Но ако пак наместо за ЕУ патот под нозе си го фатиле за натаму, не знам, можеби затоа што, нели, крв не е вода, натаму и за таму, нека си одатама самите.
Без нас Македонците туку, натаму, само самите.
Впрочем, и така и така, и според бугарските медиуми кои инфото го црпат од бугарските власти, нашиве горди, ептен гордо се набилдани со “гражданства” благоевградски и со “паспорти” бугарски па тој и таков пат, ете, некако баш ептен природно им лежи.