Членовите на Комисијата за култура на Собранието на денешната седница ја почнаа расправата за Предлог-законот за престанување на Законот за национален уметник, но расправата беше прекината поради почетокот на пленарната собраниска седница.

– Во моментов за 2017 година за надоместоците за петте живи уметници потребни се четири милиони денари од буџетот на РМ или во 2018 година за секој месечно по 66 илјади и триста денари. Во стручна дебата на Министерството во која беа вклучени надворешни соработници и истакнати уметници се оцени дека со Законот се прави нерамноправен третман меѓу уметниците. Законот создаваше и нерамноправен третман меѓу националните уметници и другите вработени во културата, рече министерот за култура Роберт Алаѓозовски.

Министерството предлага Законот да престане да важи, а на националните уметници, кои веќе се стекнале со ова право, истото да им биде продолжено.

Од донесувањето на Законот до денес со оваа титула се стекнале шестмина уметници, Симон Трпчески, Есма Реџепова, Борис Трајанов, Ана Дурловска и Никола Маџиров.

Пратеничката од ВМРО-ДПМНЕ и поранешна министерка за култура Елизабета Канческа Милевска реагираше дека со предлогот за укинување на Законот се прави голема неправда за една највисока титула во земјата.

– Не може министерот и Министерството самоволно да укинуваат закон. Кога се носеше Законот имаше јавна дебата со учество на врвни уметници, нагласи таа, додавајќи дека во јавноста немало дебата за овој предлог, како што имало пред донесувањето на Законот, во која, како што напомена, била вклучени експерти и претставници на уметниците од сите сфери.

Никица Корубин од ЛДП и реплицираше на Канческа Милевска, нагласувајќи дека во Законот гледа апсурдност, во однос на тоа дали тие две просечни плати националниот уметник ги добива за веќе реализирана кариера или како стимул.

За независниот пратеник Ферди Мухиќ, оваа титула претставува политички архаизам, политичка реликвија, карактеристична за тоталитарните власти.

– Во ниту една демократска држава не постои оваа категорија национален уметник. Мешањето на политиката, власта, моќта, државата е мешање на вода и масло, додаде Мухиќ.

Тој истакна дека овој Предлог е обид за усогласување на „нашата политичка реалност со реалноста на современиот, либерален, демократски свет“. Додаде дека државата треба да се гордее со своите уметници, но тие не треба да добиваат национални статуси и да бидат политички инаугурирани.