.jpg)
Класифицираните правни документи на Надзорниот суд за надворешно разузнавање од 2010 година укажуваат дека на НСА ѝ е даден далеку поголем авторитет од претходно познатиот, оној кој им овозможува преку Американските компании да комуницираат во странство, но и да прибираат информации и за свои цели.
Поранешниот разузнавач на НСА – Едвард Сноуден објави сертификат- одобрен од Надзорниот суд за надворешно разузнавање кој може да биде предмет на интерес на САД, објавува Вашингтон Пост.
Во сертификатот набројани се 193 земји меѓу кои е и Македонија во кои на Агенцијата ѝ се дозволува да собира разузнавачки информации за лица, вклучувајќи ги и Светска банка, Меѓународен монетарен фонд, Европската унија и Меѓународната агенција за атомска енергија.
НСА не е нужно наменета за сите земји или организации кои се идентификувани во сертификација. Сепак, импликациите на приватноста се далекусежни, бидејќи широк спектар на луѓе би можеле да бидат ангажирани во комуникација за странски влади и лица чии информации може да бидат од интерес за САД.
„Овие документи го покажуваат потенцијалниот обем на активности за надзор на владата и премногу скромна улога на судот во надгледувањето на нив”, вели Џемел Џафер, заменик-правниот директор за Американската унија за граѓански слободи.
НСА официјално одби да ја коментира сертификација и не ја признава нејзината автентичност. Сепак, според нив разумна е сертификација на листата со секоја земја – дури и оние чии работи се чини, не се од интерес за националната безбедност и надворешните политики на САД.
Документите фрлија светлина врз малку разбранетиот процес кој е од централно значење за најзначајните програми за надзор на НСА: собирање на е-пошта и телефонски повици од странски цели според член 702 од 2008 Амандманскиот акт на Актот за надгледување, познат како ФИСА (Foreign Intelligence Surveillance Act) од 1978.
Сертификатот, кој го потпишале јавниот обвинител и директорот на Националната разузнавачка агенција, е еден од трите документи кои Надзорниот суд за надворешно разузнавање годишно ги објавува во согласност со закон.
Другите два документа се однесуваат на борбата против тероризмот и поседувањето на нуклеарното оружје, според документите и поранешни функционери.
Во рамките на програмата во Дел 702, Надзорниот суд ги одобрува правилата за надзор но и за заштита на приватноста на Американците. Сертификатите, заедно со Националната разузнавачка приоритетна рамка, треба да послужат како основа за насочување на лице или ентитет.
Документот е истакнат како извонреден за потенцијалната „странска разузнавачка” колекција. Иако амандманскиот акт произлезе од напорите да се стави во статутот за надзорната програма посветена на борбата против тероризмот, а резултатот на програмата е далеку поширок во обем.