Пишува Наде Молеровиќ, професор, директор и мотивациски говорник за деца и млади
Училиштето не е место каде што децата треба да бидат послушни и дисциплинирани, туку треба да биде место каде ќе се истражува.
Вистинско е она училиште кое води грижа како нејзините првенци поминале во средното училиште, па на факултет и што постигнале во животот. Добрите училишта од тие сознанија секоја година ги моделираат своите програми, методите и начинот на работа. Ние такви училишта за жал немаме.
Најважно е да потсетиме, дека опстанокот на една нација зависи од активностите и капацитетот на наставниците. Тие ја создаваат и ја втемелуваат основата на учениците. Без разлика дали во основно или средно училиште или на факултет, квалификуваниот наставник остава траги во животот на младите.
Лидерите на утрешнината ги креираат наставниците и училиштето. Доколку наставникот пропушти да ги открие и поттикне најдобрите страни, таленти и интереси на учениците, ученикот можеби нема да си ги открие за цел живот. Тоа значи дека наставникот е всушност најдобриот ментор во животот на ученикот.
Образованието во 21 век се менува радикално со примената на технологијата во секоја област. Денес образованието зависи од примената на мислечките вештини, критичките обсервации за случувањата во секојдневието, донесувањето одлуки,вештини за користење на информатичката технологија, тимската работа, меѓучовечките релации и соработка, владеење и познавање на животните вештини. Сето тоа што им го даваме во училиште како знаења и вештини треба да може да се примени во вистинскиот живот и животните ситуации.
Затоа, првата реформа во образованието во Република Северна Македонија треба да биде перцепцијата на општеството за клучната, многу одговорна улога и задача на наставничката професија.
Прво, наставничката професија треба да биде една од најплатените и најатрактивните професии во државата. На таков начин ќе биде конкурентна, престижна и ценета професија.
Да биде привилегија на најдобрите и најодличните ученици.
Второ, универзитетите и педагошките студии да спроведуваат приемни испити и селекција за идните наставници, да се полагаат испити за владеење на информатичка, дигитална технологија, психологија, педагогија ,комуникациски вештини и јазик.
Трето, во рамките на наставно-научните програми на студирање во групите за наставници, една година да се изучува само методика во наставата со практична примена на сите современи стратегии, техники и методи во училиштата.
Без годишно стажирање да не може да се вработуваат. Најважно да ни биде не колку знаење има еден наставник, туку кој е тој како личност.
Бирото за развој на образованието да биде центар за обуки,стручно усовршување и личен развој на наставниот кадар. Да има каталог на понуди и избор на обуки кои ќе ги спроведуваат најискусните, најпрофесионалните и најуспешните наставници од кои може да се учи. Бирото за развој треба да биде институција, лулка и извор на кадри кои ќе ги следат, советуваат, менторираат наставниците целиот свој работен ангажман. И тоа може многу лесно да се реализира. Да се деполитизира, да го раководат кадри кои потекнуваат од фелата, кои ќе имаат општествена и професионална одговорност пред генерациите. Да знаат и da имаат храброст да го менаџираат и конечно da го стават во функција на наставничкиот кадар, кому поддршката и ветерот во грб им е најпотребен.
Да си ги пронајдеме, откриеме и почитуваме наставниците кои значат нешто во државава. Да им искажеме јавно благодарност, да им се поклониме, да учиме и да слушаме.
Наставничката професија треба да се ослободи од егото на сезнајковци, сите ние има многу нешто што не знаеме, да си признаеме и да учиме. Кога ќе си погледнеме колку сме пропуштиле, да креираме образование за сите согласно секој своите можности, можеби и ќе завртиме нов лист.
Но, да си признаеме дека уништивме и се уште уништуваме генерации со образовен систем кој ги учи децата со содржини за професии кои одумираат и нема да постојат кога тие ќе станат зрели луѓе.
Чуму сме ние тогаш? На што ги трошиме годините во училиштата?
Државата Република Северна Македонија очајно има потреба од едукација и воспитание на децата, наставниците , родителите … нацијата!




