Кога се зборува за херојските подвизи на учесниците во Народното востание од 11 Октомври 1941 година, не може а да не се спомене името на Крсте Црвенкоски роден прилепчанец кој на 20 годишна возраст ја зел пушката во рака во борба против Фашистичкиот окупатор.Важи за еден од водечките македонски политичари и дисиденти од времето на комунизмот. Учесник е во НОБ и носител на орденот НАРОДЕН ХЕРОЈ и на ПАРТИЗАНСКА СПОМЕНИЦА 1941.Кон комунистичкото движење пристапува уште како ученик во гимназија, станувајќи член на СКОЈ во 1935 година, на 14 години. Во 1939 година е примен во членство на КПЈ и влегува во Месниот комитет за Прилеп. По завршувањето на гимназијата, по налог на Партијата се запишува на Филозовскиот факултет во Скопје но набрзо е принуден да премине во илегала.
По окупацијата на Југославија во 1941 година зема активно учество во подготовките на востанието и е учесник, а потоа и политички комесар на Прилепскиот партизански одред „Гоце Делчев“. Учесник е во нападот врз Прилеп што го извршил одредот на 11 октомври. Во февруари 1942 година е упатен на работа во заднината на територијата на Македонија под италијанска окупација, но на почетокот на септември истата година е уапсен во Гостивар и одведен во затворот во Тирана.
По два неуспешни обиди, Црвенкоски кон крајот на април 1943 година успева да побегне од затворот заедно со група од 21 затвореник и се префрла во Западна Македонија. Именуван е за секретар на Обласниот комитет на КПМ за Западна Македонија, а во јули 1944 станува секретар на Покраинскиот комитет на СКОЈ за Македонија. Учествува во борбите на Првата македонско-косовска бригада, а зема учество и во Февруарскиот поход.
За народен херој бил прогласен на 29 ноември 1953 година.
По ослободувањето Црвенкоски врши повеќе раководни функции. Во јануари 1948 година е избран за член на Политбирото на ЦК СКМ, а во 1951 година е избран за организациски секретар. Во 1958 година е избран за министер за просвета и култура во сојузната влада. Во 1963 година тогашниот секретар на СКМ, Лазар Колишевски, паѓа во немилост кај Јосип Броз Тито и е повлечен во Белград, а на негово место во јули 1963 година доаѓа Црвенкоски.
Во јуни 1966 година е именуван за претседател на Комисијата за испитување на работата на државната безбедност, формирана како дел од напорот да се испита и отстрани преголемата моќ на тајната полиција предводена од Александар Ранковиќ. По отстранувањето на Ранковиќ од раководните функции, во Југославија доаѓа до либерализација, а главен носител во Македонија е Црвенкоски.
На Петтиот конгрес на СКМ во ноември 1968 година, Црвенкоски е реизбран на чело на СКМ, но на таа функција останува до март 1969 година, кога повторно е повикан на работа во Белград, во новоформираното Извршно биро на ЦК на СКЈ. Во овој период Црвенкоски станува член на Претседателството на СФРЈ, а во периодот јуни 1971 – јуни 1972 е и потпретседател на Претседателството. Мандатот на член на Претседателството му завршува во 1974, по што повеќе нема да врши ниту една функција во Федерацијата или во Републиката.
Крсте Црвенкоски умира во 2001 година во Скопје, на 80 годишна возраст.