Преживеан и повреден во пожарот во „Пулс“, Кристијан Китанов се најде во непријатна ситуација кога адвокатот на еден од обвинетите Јовица Страшевски побара да се изјасни дали се приклучува кон кривичниот прогон и на обезбдувачите за кои претходно кажа дека му го спасиле животот.
Китанов по ова прашање рече дека се приклучува кон кривичниот прогон и отштетното побарување за сите, освен за обезбедувањето. Ова предизвика дебата во судницата меѓу одбраната и обвинителството кое приговараше на барањата на одбраната да бара правно толкување на сведокот.
Во оваа дебата се судрија и адвокатот Петре Шилегов и обвинителот Дарко Јакимовски кој тврдеше дека се прават замени на тези и дека службените лица не одговараат дека го предизвикале пожарот, туку за непостапување, а Шилегов ги читаше кривичните дела за да го демантира.
Тој сведочеше дека се обидувале да го извлечат и луѓе од обезбедувањето и полицаец, а на крајот не можел ни да подаде рака за спас.
Китанов сведочеше дека предвреме дознавале кога ќе доаѓа полиција и ќе прави рација. Вечерта имало малолетници кои кога дошла полицијата се криеле во тоалетите.
Другар ме известуваше дали ќе дојде полиција. Во дискотеката секоја сабота имаше огромна гужва, не можеше ни до тоалет да се стигне – рече сведокот на Обвинителството кој сведочеше дека никогаш не му барале лична карта.
Бев со мојот пријател околу 12:45 часот. Никој не ми побара лична карта при влезот. Околу 2:15 влегоа полицајци. Мислам дека беа Панчо или Андреј, ни рекоа да ги поздравиме полицајците. Тие се завртеа, како да бараа малолетници. Имаше многу малолетници – дел од нив се криеја во тоалет, некои се тргаа на страна за да не бидат забележани. Потоа полицијата си замина. Околу 2:34, мислам дека тогаш почна пожарот. Се слушна викотница – некој извика: „Се запали!“. Тргнав кон влезната врата, но на средината застанавме – настана стампедо. Сите се туркавме, немаше како да се излезе.Имаше голема топлина, чад, искри паѓаа од плафонот, црни парчиња гореа и паѓаа врз нас. Паднав на грб. Добив изгореници од втор степен. Почна да ме фаќа паника, се туркав колку што можев. Кога стигнав до вратата, повторно паднав. Левата потколеница ми беше изместена. Почнав да молам за помош да ме спасат. Го видов Лазо, го викаат Портокалот. Тој се обидуваше на разни начини да ме извлече, но бев заглавен под други луѓе. Имаше многу чад, немаше струја, раскажуваше Китанов.
Топлината беше неподнослива. Ја гледав десната рака, како кожата почнува да се лупи од изгорениците. Се обидував да го заштитам лицето, но десната страна ми беше изгорена. Еден од полицајците, Драган Казак, се обидуваше да ми помогне. Веќе се чувствував безнадежно, почнав да се гушам, не можев да дишам. Лазо ми рече да му ја подадам раката. Со помош на мојот вујко, кој бил таму, успеале да ме извлечат. Потоа паднав во несвест. Не се сеќавам на сè. Ме полеале со шише вода, ме качиле во автомобил и ме однеле во болница, раскажуваше Китанов.
Извор: Слкободен печат.мк / Фросина Факова Серафиновиќ