Љубомир Цуцуловски: Полека, но сигурно, се приближуваме до идеалот на Бакуњин и Пјер-Жозеф Прудон, но и на Марксовото залагање – одумирање на државата. Меѓутоа, со една „мала“ и „небитна“ разлика.
Тие биле против постоењето на државата, сметајќи дека постоењето на државата и на слободата се неспоиви – каде што има држава нема слобода, каде што има слобода нема држава.
Затоа, според Маркс, државата треба да о д у м и р а.
Според анархистот Бакуњин, кој бил многу порадикален од Маркс, таа треба (со еден акт) да се у к и н е.
И кај нас државата и нејзините институции се укинуваат, меѓутоа од сосема поинакви мотиви – растење на безаконието, кое доведува до сеопшта неслобода, неправда и анархија, од кои единствено се ослободени моќните и богатите.
Значи, иста цел со различни мотиви.
Идеите на овие мислители повторно се воведуваат, меѓутоа со первертирана, извртена цел. Затоа и имаме антианархстички анархисти или антимарксистички марксисти, кои ништо не знаат за анархизмот, за марксизмот или за „демократската“, „либералната“ диктатура, макар што практично ги применуваат.
Нешто како несвесен договор (на дело!) со идеите на претходните мислители.
Извор: Фејсбук