Додека институциите тврдат дека ситуацијата е под контрола, сликите од теренот говорат поинаку. Граѓаните сами се организираат за да помогнат во гаснење и евакуација. Во меѓувреме, меѓународната поддршка е симболична, а европските институции се повеќе делуваат како неми набљудувачи.
Дехран Муратов
Додека пожарите пустошат низ земјата, Северна Македонија доби ладен туш од Европскиот парламент. Извештајот на европратеникот Вајц беше усвоен, но без „македонскиот јазик и идентитет“, што предизвика жестоки реакции во јавноста.
Во вонредно обраќање до јавноста, премиерот Христијан Мицкоски, не од Влада, туку од „Белата палата“ истакна – „остануваме горди“, и „не сакам никогаш никој да ми споменува дека бугарското малцинство е проблем, или стотина Бугари. Уште утре можеме да ги внесеме во Уставот. Суштината е подлабока, јасно се виде со чекорите кои го презема Бугарија во европските ходници“.
Иако премиерот продолжува да тврди дека државата е на европскиот пат, реториката станува сè подалечна од вредностите на ЕУ. Отстранувањето на македонскиот јазик и идентитет, опозицијата, експертите и дел од јавноста го нарекоа овој потег „уште еден чекор назад“ и предупредија дека тоа создава преседан за идни односи со ЕУ. Дали овој дипломатски неуспех на Мицкоски е шлаканица од ЕУ за неговото инаетење за уставните измени?
И на крај од денот, дали денес некој Македонец или Македонка се разбуди без идентитет и јазик откако вчера европратениците го избришаа од Извештајот? Секако дека НЕ! Никој не може да ти даде или избрише идентитет… Само не знам зошто Вајц тоа прашање воопшто го стави на европска маса во која официјално се уште не седи Македонија.
Земја во пепел
Паралелно со политичките тензии, Македонија гори – буквално. Активни се пожари во повеќе региони, вклучително и Скопје, Тиквешија и источниот дел на државата. Вчера во кривопаланечко, во село Лозаново, пожарот ја зема и втората жртва, отакако пред неколку дена почина еден човек во пожар во Ѓорче Петров.
Недостигот на човечки капацитети и опрема повторно ја разоткри неподготвеноста на државата за справување со природни катастрофи. Владата најави ангажман на 400 невработени млади луѓе за гаснење пожари, со месечен надомест од 400 евра, што отвори нови прашања за одговорност, безбедност и достоинството на тие луѓе. Најдобрите што ќе се покажат ќе бидат запослени во „специјаната единица за брз одговор“. Чиниш, ова е селективен курс за специјална единица „Волци“ „или „Легија на странци“. Без никаква обука и подготовки за борба со пожарите, ќе ги втурнат младите буквално во оган. Каков ефект ќе има ќе видиме, само се надевам дека нема да има жртви. А, државата имаше доволно време да селектира и обучи 400 „пожарникари“ уште пред месец дена кога ја најавија оваа мерка со Оперативниот план за 2025 година.
Гордоста не гасне оган
Додека институциите тврдат дека ситуацијата е под контрола, сликите од теренот говорат поинаку. Граѓаните сами се организираат за да помогнат во гаснење и евакуација. Во меѓувреме, меѓународната поддршка е симболична, а европските институции се повеќе делуваат како неми набљудувачи.
Власта очајнички се обидува вината да ја препише на одредени пиромани. Министерот за внатрешни работи Панче Тошковски, рече дека има основано сомнение дека некои од пожарите се подметнати и дека тие се дел од „поинакво сценарио“ од случајноста.
Помеѓу европски извештаи без македонски јазик и идентитет и оган што не запира, Македонија стои горда, но осамена. Се чини дека „европскиот пат“ станува сè повеќе пат низ пепелта. Или што би рекол Балашевиќ во една песна: „Патувај Европо немој повеќе да чекаш на нас…“.
Текстот е сопственост на ЦивилМедиа.мк