Browsing: СТАВ
Прашањата со кои се соочи Албанија при спроведувањето на процесот на интеграција започнуваат со недостаток на функционална демократија, недостаток на владеење на правото, економија што се троши себеси без да произведува ништо и автократски менталитет на владеење.
Она што е несомнено на овој долг и болен пат е дека Црна Гора мора да престане да се заробува самата себе што е можно побрзо.
Сега, 19 години подоцна, можеме лесно да заклучиме дека Солунската агенда беше премногу амбициозна и невозможна да се реализира како што беше проектирана, во смисла понуда на европска перспектива (членство во ЕУ) на земјите од Западен Балкан.
Како прво, би било добро да се знае што (сѐ) е праведно. Како второ, трето и четврто, би било добро да ги имаме оние што ќе носат добри закони, оние што добро ќе ги спроведуваат и оние што добро ќе ги почитуваат.
Меѓутоа, животот носи други решенија.
Aко покрај социјалното претпримеништво го поставиме зборот млади во пост-ковид агендата дефинитивно имаме стратегија за градење на иднина и подобар свет.
Имајќи ги предвид целите и функциите, местата каде што дејствуваат и заедниците на кои им служат – вредностите и потенцијалите на овие претпријатија остануваат високи.
За социјалните претпријатија секогаш велиме дека се мотивирани од решавање на одредени проблеми во заедницата и дека тоа го прават успешно продавајќи ги своите услуги и производи на пазарот.
На Србија веќе не ѝ се потребни никакви преговори, ниту услови за прием во членството. Тоа што Вучиќ го направи за Србија, никој никогаш не го направил за ЕУ.
Значи, Денот на вистината е навистина потребен. Итно. И мора да не се шегувам кога го предлагам ова, без оглед што во тек е Денот на шегата.
Денеска, кога зад себе имаме над 300 тунели за дезинфекција, какви што нема никој друг на Балканот, веруваме во поубаво утре. Секојдневно се молиме.
Многу одамна требаше сериозно да се замислиме, но после вчерашната бројка од 50 починати луѓе од последици од Ковид-19, едно…
Дваесет и две години подоцна, на Косово сè уште му недостасува национална стратегија за справување со минатото. Таква стратегија не постои првенствено поради недостаток на политичка волја, но и поради недостаток на вистинско ангажирање на националните и меѓународните актери.