Бранко Тричковски: Кога ги гледам сликите на ослободителите на Скопје, ми доаѓа да мислам дека ние и тие мора да сме од два различни народа. Нивниот подвиг и нашата срамота не можам да ги спојам дури и во иста генетска структура. Небо и земја. Треба да станат од гробовите и да не избркаат.
Неколку генерации по нив не би можеле да го згазат одржавотворувањето и националното субјективизирање на Македонецот и неверојатниот вкупен развој, без талент од некое друго племе или без тешки и тешко разбирливи човечки, национални, морални, историски и политички распади на македонската супстанца. Неспособна да ги преживее демократијата и слободниот свет. Вмро посака битката за Македонија да почне одново, од таму кај што тие биле пред 1934 година. Тоа е моторот на пропаста. Движејки се наназад се уште не сме стигнале до “златните години” на вмро, така што распадот на градот и на државата ќе потрае. Прво ќе не умрат, а кога повторно ќе се родиме не се знае. Јас викам, нека, нема потреба, доста беш
Извор: Фејсбук