Во Германија живеат помеѓу 6,6 и 7 милиони муслимани. Ниту политичарите ниту општеството не треба да ги сметаат колективно одговорни за злосторства како што е последниот напад во Берлин. Ова е исто така дел од отвореното општество – колективното казнување е некомпатибилно со владеењето на правото.
Нападот на Денот на улицата Кристофер во Берлин го допира срцето на германското општество од две причини. Прво, како што многумина со право истакнаа по инцидентот, тоа е напад врз фундаменталните либерални принципи на германската држава. Во демократска држава управувана од владеењето на правото, не секој треба да ги дели целите и начинот на живот на сексуалните малцинства, но секој треба да може слободно да ги изрази своите ставови јавно.
Исламизмот на кој наводно припаѓа осомничениот сторител од округот Тиергартен не ја признава таквата толеранција, туку активно се спротивставува на неа. Желбата на Абдул Балут да патува во Сирија за да се придружи на Исламската држава е показател за нејзината идеологија. Оваа терористичка организација има најсилна омраза кон западниот модел на цивилизација. Иако нејзиниот мрачен калифат е уништен, нејзината идеологија сè уште има деструктивно влијание врз некои, особено млади, муслимани. Нејзините следбеници намерно избираат симболично наелектризирани цели – како што се хомосексуалци или божиќни пазари, укажува во својата анализа угледниот германски „Франкфуртер Алгемајне Цајтунг“ – ФАЦ.
Германија е погодена и од друга причина: нападот во саботата навечер е најновиот во долгата низа јавно насилство извршено од мигранти. Покрај исламистичките напади, имаше и бројни напади со нож кои, поради нивното наводно психијатриско потекло, не се сметаат за политички мотивирани. И двата вида криминал предизвикуваат огромно страдање кај жртвите и нивните семејства и го поткопуваат чувството на безбедност кај многу граѓани.
Обидите да се претстават овие случаи како изолирани инциденти или да се сметаат за чисто статистички не го менуваат фактот дека Германија значително се променила во овој поглед. Секој нов ваков случај дополнително ја оптоварува општествената и политичката клима.
Безбедноста е фундаментална задача на државата
Обезбедувањето безбедност е фундаментална одговорност на државата, поради што формулаичните изрази на негодување и осуда што германските политичари повторно ги користат не се доволни.
Иако резултатите од истрагата мора да се почекаат, сегашниот случај покренува прашања за берлинското судство, бидејќи наводниот сторител не е уапсен и покрај претходната осуда. Но, политичарите не треба да ја префрлаат вината на судиите. Ако сакаат различни судски пресуди, како што рече федералниот министер за внатрешни работи, можат да ги променат законите.
Мора да се дискутира и за прашањето дали настанот можел подобро да се обезбеди. Бидејќи нападот се случил надвор од самото место на настанот, полицијата на крајот ги достигнува границите на своите можности. Нереално е да се очекува цели урбани области да бидат блокирани за јавни настани.
Дополнителни овластувања за безбедносните служби, како оние што ги предлага федералната влада, би можеле да се покажат како корисни. Според Федералната канцеларија за заштита на Уставот, во Германија има повеќе од 9.000 луѓе со „насилен исламистички потенцијал“. Ова е значителен број, што бара од германската држава итно да ги подобри своите разузнавачки капацитети. Премногу често, службите зависат од информации добиени од странство.
Нема колективна вина за муслиманите
Прашањето какви последици треба да се извлечат за миграциската политика е исто така комплексно. Балут е роден во Германија години пред политиката на отворени граници на Ангела Меркел. Мерките воведени од германската влада и Европската Унија – како што се граничните контроли и новиот европски систем за азил – не се однесуваа на него. Депортацијата исто така не беше можна бидејќи неговата мајка веќе добила германско државјанство.
Меѓутоа, во многу други случаи, промената во миграциската политика веќе има ефект, особено во однос на криминалот. Затоа, мора да продолжи. Германија и Европа ги достигнаа своите граници поради неконтролираната имиграција во последниве години. Построгата политика за азил би можела да го ограничи и приливот на екстремисти и нивната способност да го експлоатираат системот.
Во Германија живеат помеѓу 6,6 и 7 милиони муслимани. Ниту политичарите ниту општеството не треба да ги сметаат колективно одговорни за злосторства како што е последниот напад во Берлин. Ова е исто така дел од отвореното општество – колективното казнување е некомпатибилно со владеењето на правото.
Она што може да се бара е искрена внатрешна дебата во рамките на муслиманската заедница за исламизмот. Постојат загрижувачки трендови, особено кај помладите генерации. Секој што живее во Германија мора да ги почитува принципите на Основниот закон. Германската држава не смее да дозволи никаков сомнеж по ова прашање – ниту во училиштата ниту во судовите.