СОЊА КРАМАРСКА
Ѓорѓи Трендафилов, некогашниот популарен портпарол, собеседник на многу новинари, пријатна личност од македонската политика, изненадувачки застана на чело на колоната на „Бугари во Македонија“ кои бараат унапредување на нивните права. Зборот „унапредување“ асоцира на тоа дека оваа етничка заедница, ако може да се нарече така, имала помали права во државата од останатите граѓани кои живеат на овие простори. Вклучително и Трендафилов кој е сега најгласен во барањето поголеми права за Бугарите меѓу кои се декларира и тој.
Меѓутоа, никој од оние што се разбудија со својата бугарштина откако се влошија односите меѓу Македонија и Бугарија, и откако се случи ескалацијата со случајот Пендиков, не наведуваат прецизни аргументи и случаи (со) кои ќе ја докажат дискриминацијата, а за Трендафилов постојат и многу аргументи во обратен правец а тоа е дека Македонија не само што не го дискриминираше или стигматизираше, туку и дека го фаворизираше.
Ѓорѓи заедно со сегашниот претседател Стево Пендаровски, Марјан Ѓуровски и Благоја Марковски, беа портпаролите кои секојдневно ја информираа јавноста за развојот на ситуацијата во вооружениот бунт на Албанците во Македонија во 2001 година. Ако тоа не е пример за доверба што ја имала државата во него, тогаш што е. Да дополниме и дека беше портпарол на владата, позиција за која во Македонија многумина можат само да сонуваат. Беше портпарол и на Министерството за одбрана, една од елитните институции во државата, која ја извршува најважната безбедносна функција, а со учество во меѓународни воени мисии и дипломатска функција, што го вбројува Ѓорѓи Трендафилов во малкуте луѓе во Македонија кои добиле огромна шанса да ја градат државата но и самите да се надградуваат.
Беше и директор на државната Дирекција за заштита и спасување што е уште еден пример за шансите што му ги даде Македонија да ја развива и унапредува својата кариера. Како стигматизиран граѓанин со бугарска самосвест, би додале цинично. Ако не е тоа доволно, еве уште примери. Без никакви приговори од државата Македонија на која сега Трендафилов и ја отежнува позицијата на патот кон Европската Унија, тој беше и предводник на една партија, ВМРО-Народна партија, но и пратеник при што застапуваше граѓани кои му ја дадоа довербата да ги изразува нивните интереси во највисоката политичка институција која има и законодавната функција.
Сето тоа се примери за тоа колку високо летал Ѓорѓи во државата која наводно стигматизирала Бугари меѓу кои е и тој. И да не редиме повеќе, ќе завршиме со портпаролската функција во ВМРО-ДПМНЕ една од двете водечки партии во државата која учествуваше во обликувањето на Македонија во што несомнено по природата на функциите што ги заземал и високите позиции учествувал и Трендафилов.
Македонија му ги даде сите можни шанси и почести на Ѓорѓи. Шанси кои многумина не ги добија, а голем број од нив поради недобиените шанси си го згазија достоинството и побараа бугарски пасоши, за да можат да работат и заработуваат за живот во западните земји. Трендафилов немаше потреба од такви животни претумбации, бидејќи му беше убаво и без тоа.
Затоа, пријателе Ѓорѓи, моралното право да се прогласиш за Бугарин е секако твое, Македонија е демократска држава, но немаш морално право да им го отежнуваш патот на своите сограѓани кон ЕУ и на државата која со ниту една одлука, чекор или постапка те стигматизирала или дискриминирала. И секако да не го бришеш со сегашните јавни настапи сето тоа што си го зборувал низ годините како висок државен претставник на државата Македонија.