Бранко Тричковски: … Трето, Бугарите да не се внесуваат во Уставот без правни гаранции односно без промени во преговарачката рамка и во Договорот со Бугарија.
Со други зборови Димитров се залага за политиката што ја водат Мицкоски и вмро заедно со претседателката, која, во меѓувреме, го сменила ставот за Преспанскиот договор, што е за пофалба, ама околу преговарачката рамка и евроинтеграциите и понатаму жонглира со копенхашките критериуми и марулите од својата бавча во Шато Водно. И се уште мисли дека ако некој треба да се прилагоди тоа се Унијата и Софија.
И како мала вишна на оваа торта, ексминистерот ја брцнува информацијата дека Бугарија јасно, среде Брисел, изјавила дека не го признава македонскиот јазик.
Брејјјј!
Прашање кое Македонија го има решено со Брисел, па и со Софија и македонскиот е веќе во оптек во документите на Европската унија. Тоа што во бугарскиот светоглед и култура македонскиот засекогаш ќе остане дијалект на бугарскиот, е политичко-културно прашање на меѓусебните односи, но не е идентитетско прашање. Идентитетскиот аспект на јазикот е решен со неговото постоење и употреба, а политички со преговарачката рамка и со договорите со ЕУ.
Во корист на Македонија.
Крај!
Не знам дали Димитров се кандидира за нов министер за надворешни работи на Македонија или е ангажиран од страна на новата бугарска министерка да застапува блокирачки ставови облечени во одбранбеното руво на националниот идентитет.
Тие и такви ставови, како и политиката по тие прашања на власта во Скопје, се де факто пробугарски. Кавгите не го негираат тој впечаток туку го потврдуваат.
Како беше: Потребен ни е излез, акција и поместување!
Ах, бе Димитров, кога ќе се сетам какви панегирици сум ти пишувал.
Знаеш ли што остана од македонскиот идентитет додека ти и револуциомерната гарда на вмро го браневте!?
Извор: Фејсбук