Ова место прво воведе вонредна состојба и ја укина кога драматично се намали бројот на инфекции. Сепак, сега повторно се прогласи вонредна состојба.
Се чинеше како кошмарот да е зад нив: Еден јапонски регион беше во можност да го запре, следи и изолира коронавирусот, што беше проследено со голем пад на бројот на пациенти. Сепак, Хокаидо денес е повторно во центарот на вниманието, додека се бори со вториот бран на инфекција.
Кон крајот на февруари, Хокаидо беше првото место во Јапонија што прогласи вонредна состојба поради „Ковид-19“, пренесува Би-Би-Си.
Училиштата беа затворени, големи собири се откажани и на луѓето им беше советувано да останат дома. Локалната самоуправа енергично го гони вирусот – агресивно трагаа и ги излориаа сите што имаа контакт со жртвите.
Политиката работеше и до средината на март бројот на нови случаи се намали на еден или два на ден. На 19 март, вонредната состојба беше укината и училиштата повторно беа отворени на почетокот на април.
Но, сега, само 26 дена по укинувањето на вонредната состојба, требаше да се воведе нова.
Хокаидо реагираше независно од централната власт, која минатата недела ги стави Токио, Осака и уште пет префектури во вонредна состојба. Вонредната состојба беше прогласена во четврток.
Скоро успешна приказна
Минатата недела, Хокаидо забележа 135 нови случаи на коронавирус. За разлика од првиот бран во февруари, нема докази дека вирусот е повторно увезен надвор од Јапонија.
Ниту еден од новите случаи не се странци, а ниту еден од заразените не патувал надвор од Јапонија во изминатиот месец.
– Релативно е лесно да се справите со кластери, да контактирате трага и да го изолирате. Властите беа доста успешни во нивниот пристап на контрола на кластерите. Јапонија тогаш беше во многу рана фаза на епидемијата. Беше локализиран и беше успешна приказна – вели професорот Кенџи Шибуја од Кралскиот колеџ во Лондон.
Во овој поглед, Хокаидо носи сличност со она што се случи во јужнокорејскиот град Тегу. Таму бил агресивно проследен. Заразени лица беа изолирани и епидемијата беше задушена.
Но, втората лекција од Хокаидо е многу помалку убедлива.
По избувнувањето во Тегу, владата на Јужна Кореја започна програма за масовно тестирање за следење на епидемијата. Јапонија го стори спротивното.
Дури и сега, повеќе од три месеци откако Јапонија го забележа својот прв случај, сè уште тестира само мал процент од населението. Владата соопшти дека масовното тестирање е „губење на ресурси“.
Сега таа мораше да ја промени плочата и да каже дека ќе го засили тестирањето – но се чини дека неколку причини ја забавуваат.
Прво, јапонското Министерство за здравство стравува дека болниците ќе бидат презаситени од луѓе кои имаат позитивни резултати – но имаат само ситни симптоми. И во поширок обем, тестирањето е одговорност на локалните здравствени центри, а не на ниво на национална власт.
Некои од овие локални центри едноставно не се опремени со персонал и со опрема за да се справат со тестирање во поголеми размери. Локалните телефонски линии се премногу зафатени, па дури и добивањето упат од доктор е борба.
Комбинацијата на овие причини значи дека властите во Јапонија немаат јасна идеја за тоа како вирусот се движи низ населението, вели професорот Шибуја.
– Ние сме во средина на експлозивна фаза на епидемијата. Главната лекција што треба да се земе од Хокаидо е дека дури и ако сте успешни во спречувањето првиот пат, тешко е да го изолирате и одржувате подолг период. Освен ако не го проширите вашиот капацитет за тестирање, може да биде тешко да се идентификува преносот низ заедниците и болниците – додаде тој.
Долг пат напред
Третата лекција е дека оваа „нова реалност“ ќе трае многу подолго отколку што очекуваат повеќето луѓе.
Засега повеќето луѓе одат на работа, но продавниците и баровите сè уште се отворени.
Професорот Шибуја смета дека без построги мерки, Јапонија има мали шанси да го контролира таканаречениот „втор бран“ на инфекции што сега се случува, не само во Хокаидо, туку и низ целата земја.
И покрај ова, економијата во Хокаидо веќе страда. Островот е многу зависен од туризмот и Јапонија го забрани патувањето од САД и Европа и повеќето земји во Азија.





