Весна Костовска: Ѓоковиќ, на еден достоинствен начин, со префинети гестови на пумпање и со умерени, но силни изјави, покажа дека е меѓу величествените што умеат да ја препознаат вистинската страна. Покажа дека ги поддржува студентите и прогресивната мисла во Србија. Тој, е нивниот идол.
А на пример, нашиот светски признат Симон Трпчевски, никогаш не покажа емпатија, поддршка за младите во Македонија, коишто немаат никаква перспектива. Демек, инсистира максимално да се игнорира додавката Северна, и … за ништо друго особено не се залагаше, и не се залага. Си свирка, и си живее …
Влатко Стефановски, признат и почитуван и надвор од границите на Македонија, си го лизнува прстот и проверува да тера накај што дува ветрот. Веројатно, секогаш за материјална корист.
Милчо Манчевски се утепа од докажување за некојаси лична правда, сосема заборавајќи дека барем еден од неговите филмови ја има универзалната порака за постоењето. И дека поради тоа беше голем.
Кедев се искачи на највисоките планински врвови, но остана на подножјето меѓу обичните итромани што си го чуваат рајското место во животот.
И, на кого, ние обичните смртници да се огледаме, воопшто?
Извор: Фејсбук