Дмитриј Неказаков го шеташе своето куче пред да замине на работа кога започна руското гранатирање на Хостомел, град во предградието на главниот град Киев. Небото брмчеше од нисколетачки хеликоптери од кои скокаа руски војници, додека паѓаа ракети.
Беше 6 часот и 40 минути на 24 февруари, првиот ден од руската инвазија на Украина, а бомбардирањето таму не престана речиси еден месец. Неказаков рече дека поминал 20 дена седејќи на земја во неговиот подрум во текот на ноќта. Во студената светлина на денот, тој и другите жители во неговото соседство ќе излезат за да бидат сведоци на штетата што им била нанесена на нивните домови и ќе смислат планови да најдат побезбедни места за засолниште.
„Долго време имаше гранати и ракети“, рече тој.
Руските проектили и ракети кои десеткуваа згради, животи и домови беа истрелани од голема руска база, скриена во шумата на околу 4 километри (околу 2,5 милји).
Претходно во инвазијата, додека руските трупи се нафрлија кон Киев, украинските специјални сили веруваат дека 6.000 маринци поставиле камп во оваа борова шума еден месец, преку дождот, снегот и температурите кои паднале до -12 степени Целзиусови. Токму оттука руската армија започна напади врз Киев, Хостомел и блискиот град Буча.
„Тука донесоа одлука за распоредување на понатамошни дејствија, за насоките на офанзивата, тактиката на дејствување и слично“, изјави офицер на украинските специјални сили за Си-Ен-Ен, покажувајќи каде се наоѓа секој дел од операцијата.
Огромни жлебови се видливи каде војниците испукале проектили, лоцирани на четириесет километри (околу 25 милји) од главниот град.
Руските сили изградија командни пунктови, имаа складиште за муниција и користеа комуникациски линии преку дрва од шумата.
Шумата беше преполна со контејнери за храна на кои беше испишан жигот на руската војска: припадник на специјалните сили откри оставен квасец за бележник, со инструкции од претходната мисија во Азербејџан. На местото на настанот бил откриен и руски прирачник за камуфлажа и прикривање, заедно со облека и чевли.
Еден офицер изјави за Си-Ен-Ен: „Русите не се борат по квалитет, туку во квантитет“.
„Тие не ги сметаат војниците за луѓе, за нив тие се топовско месо и потрошен материјал. Тактиката на руската армија наликува, можеби, на средниот век, кога земаа не по вештина, туку по количина“, додаде тој.