Научници открија дека невроните можат да согоруваат, па дури и да произведуваат свои масти за да го напојуваат мозокот. Неисправен протеин го запира овој процес кај луѓе со ретка мозочна болест, оставајќи ги невроните слаби и оштетени.
Со хранење на клетките со одредени масти, научниците успеаја да ја обноват нивната енергија и функција за само 48 часа. Откритието би можело да доведе до нови начини за лекување на мозокот и враќање на невролошките оштетувања.
Истражувачи од Универзитетот во Квинсленд, Австралија, и Универзитетот во Финска пронајдоа докази дека невроните можат да ги користат мастите како извор на енергија, предизвикувајќи го долгогодишното верување дека се потпираат исклучиво на шеќер.
Уште поинтригантно е што невроните можат да создаваат свои масти кога им треба дополнително гориво со рециклирање делови од сопствените клетки. Овој процес зависи од клучен протеин познат како DDHD2.
Ретка невролошка состојба наречена наследна спастична парапареза 54 (HSP54) настанува кога протеинот DDHD2 не работи правилно.
Без овој протеин, невроните ја губат способноста да создаваат масти што им се потребни за енергија и нормална комуникација, што доведува до рани и прогресивно влошувачки проблеми со сигнализацијата.
Децата со HSP54 уште на рана возраст често почнуваат да имаат тешкотии со движењето и размислувањето. Но, новите откритија нудат нова надеж. Во лабораториските студии, научниците им дале на оштетените неврони специфични додатоци во исхраната со масни киселини и откриле дека во рок од само 48 часа клетките ја вратиле својата енергија и почнале понормално да функционираат.
„Ова е вистински пробив“, рече д-р Мерја Јоенсуу, која го осмислила проектот и ја водеше студијата во Институтот за биоинженерство и нанотехнологија.
Оваа финска научничка вели дека успеале да покажат дека здравите неврони зависат од мастите за гориво, и кога овој пат ќе откаже во услови како HSP54, можно е да се поправи штетата и да се врати невропатологијата.
Следниот чекор е да се процени дали овие третмани базирани на масни киселини се безбедни и ефикасни во претклинички модели.
Оваа работа ќе помогне да се утврди дали слични терапии би можеле да се тестираат кај луѓето и дали овој енергетски пат базиран на масти би можел да биде корисен за лекување на други мозочни нарушувања за кои во моментов нема достапни третмани.