Некогашната средна класа која го сочинува најголемиот дел од жителите на Венецуела денеска копа по контејнерите на улиците на Каракас по скапаното овошје и остатоци од храна, со надеж дека ќе пронајде нешто за јадење во ѓубрето.
Три оброци дневно се се поретка појава во оваа економски разорена земја, а единствени кои имаат каква – таква прилика да набават храна се жителите на пограничните подрачја, кои намирниците ги земаат во соседна Колумбија.
-Живеевме како луѓе, а по улица одевме со подигната глава. Денес немаме пари ни за еден оброк, а камоли за три. Мора да се снаоѓаме, да пребаруваме по контејнерите, вели Педро Ернадез учител од Каракас.
Венецуела е земја со најголеми резерви на нафта во светот. Покојниот претседател Хуго Чавез државата ја постави на здрави темели, на народот му обезбеди пристоен живот, на немаштијата и рестрикциите беа само лош сон.
Со својата социјалистичка политика се спротивстави на САД и на ММФ и избра поинаков пат за Венецуела, со огромна поддршка од граѓаните кои уживаа во својот живот како средна класа.
По смртта на Чавез во 2013г. на чело на државата дојде неговиот телохранител Николас Мадуро кој се обиде да ја продолжи политиката на „Ел президенте“.
Но големиот пад на цените на нафтата, од што продажба зависи целата економија на Венецуела, ги разниша темелите. Со преплетување на разни фактори чија цел е смена на власта во земјата, но и поради недостаток на основни намирници за живот, Венецуела се претвори во пропаст, а се повеќе граѓани бараат смена на Мадуро и доаѓање на „демократската опозиција“ на чело на државата.