Бошко Нацевски: Ако забележувате, во овој хаотичен амбиент од сложени проблеми во светски размери, ние својот, не баш импресивен политички капацитет, го трошиме во јалови мудрувања. Без логични ефекти…
Се чини премногу се занимаваме со вековниот проблем со нашите источни соседи. Војна водевме од нив да се ослободиме, сега од уста не ги вадиме и секогаш во негативна конотација. Велат добрата мисла и мудриот збор се клучот и за најтешката железна врата. Треба да ги третираме како ближни комшии. Всушност, тој факт е неменлив.
На Радев, и покрај тоа што му имаме многу за враќање, изборната победа треба да му ја честитаме, а на граѓаните добробит и просперитет да им посакаме. А што се однесува до
онаа улична збирштина од болникави типови, националистички задоени жралови, на кои антимакедонизмот им е висококалорична храна, негаторството, примитивна идеологија, бидете сигурни, во било која политичка варијанта, тие не се менуваат, не се опаметуваат. Ќе продолжат со нивниот лаеж голема Бугарија да ја посакуваат. Ќе дозбудалат од тоа што виртуелните Санстефански граници и будни
ќе ги сонуваат. Нив никакви разговори, историски и културни артефакти не ги опаметуваат. Тој вид стрвници, политички мативоди, треба едноставно да се игнорираат. Со пренагласена антбугарштина или антимакедонштина во вокабуларот со кој во многу пригоди пораките си ги разменуваме, само огинот на антагонизмот го разгоруваме. Нам, како и ним, посебно во овој амбиент во кој на планетава застрашувачки еруптира милитаризмот, неопходен ни е дијалог за негување на политиките на разумноста и цивилизираноста.
Инаку, апсурдни се размислите дека некој може да ми го земе идентитетот, јазикот, историјата, културата и колоритноста на фолклорното богатство, вековно создавано и наследено. Ние сме тоа што сме. Се друго е политика на апсурдот.
Извор: Фејсбук