Просто да посака човек еден ден да се најде некој капетан Ибрахим Траоре и да ги забрани сите политички партии во државава, а апашлукот на едните и другите да го стави на кантар, не за да докаже кој повеќе крадел, туку, кој за колку ќе одговара, дека сите ќе вратат и дебело ќе платат.
Борче Трајковски
Како можеме да бараме држава и институции во системот кога за нас е поважно, на која политичка партија припаѓал Ромот, пардон, “Ѓуптинот“ кој се жалел што му го одземале возилото па блокирал авто пат, кога ни е поважно со кои лидери имал фотографија оној кој бил осомничен за шверц на 5 тони канабис, кога не разбираме дека парите соѕидани во ѕидот на родителите на судијата се стекнати од продажба на приватен имот, не од корупција на нивниот син, кога мирно гледаме како пред нос и пред очи големи апаши се пазарат со институциите ала Вилма & компани, додека свесно наседнуваме на наслови од типот на платеници како Кикифрики: “Се распаѓа обвинението за “командна одговорност“ за трагедијата во шталата во Кочани, за да се разводни политичката одговорност игнорирајќи го и елиминарајќи го моралот како највисока ставка на вредносната скала на чесност и одговорност кај луѓето а посебно кај политичарите, и свесно ја трга вината од највисоките државни чинители за огромен број изгубени млади животи, за уште поголем број завиени во црно семејства …
Стварно, како е можно да бараме држава и институции кога во секојдневните “препукувања“ на нормалноста и ненормалноста на социјалниве мрежи многу е повежен фактот дека “ама вашите повеќе украдоа од нашите“, дека и ние сме имале пратеници кои кркале енормни суми патни трошоци, па кркаат и нивните, кога нашите имаат поише станови и викендици овде и надвор од државава од нивните, и заради овие факти треба да се покриеме и да молчиме пред потписите на обвинителите за да се тргнат од кривичен прогон државни апаши, односно, да се осудат примерно и на кобајаги затворски казни ала езерски хотелски престој само за ноќевања, за ние да продолжиме да си тераме, вашите поише нашите помалку…
За што, и за кого си вадиме очи едени со други, се навредуваме и се закануваме, се правиме паметни, а гледаме како мнозинството поддржано од медиумските квази патриоти, полека ама сигурно, и нормалноста ја префрлуваат во графата ненормалност. Прифаќаме дека е нормално тоа што го прави Кикифрики, дека е нормално тоа што го пишуваат и зборуваат идиоти од типот платеници Латас и Ивона, односно од оние пониско рангираните помали гомнојадачи ала козарот, кретенисимот Златев, екс амбасадорот Ники, истражителот на хеликптерски несреќи Костов, кога се сопнуваме од гужва под статусите на премиерот или градоначалникот во кои пишуваат дека се на пат да откријат голем криминал на поранешните, за да стиснеме палец и срценце, за да им го поедноставиме чекорењето по истиот пат. Краделе тие, ќе крадеме и ние, ама помалце. Просто да посака човек еден ден да се најде некој капетан Ибрахим Траоре и да ги забрани сите политички партии во државава, а апашлукот на едните и другите да го стави на кантар, не за да докаже кој повеќе крадел, туку, кој за колку ќе одговара, дека сите ќе вратат и дебело ќе платат. После, демократија …
Македонија има квази генерали еден куп, ама немаат муда како капетанот Ибрахим Траоре од Буркина Фасо. Но, не е исклучено дека некој каплар ќе се појави со сличните идеи и чекори. Како и да е, прво капларот, после ЕУ. Инаку, овде никад, ни тогаш нема да имаме држава. А ќе имаме многу богати, и купишта сиромашни. Бати државата…
Тенкју …
Од Фејсбук ѕидот на авторот