Последната битка – Пратениците отишле на двонеделен одмор

Зошто само на две недели?

Јас би ги осудил на дожвотен одмор.

Собранието е многу скапа и бесмислена институција во новото ненормално.

Изборите се скап и бесмислен институт кога народот е оглупавен, шашардисан и со одземена деловна способност.

Владата е Акционерско друштво за пљачка.

Ниту еден член на владата нема повеќе од три грама мозок.

Инаку би пљачкале како нормални криминалци, а не чувани од полицијата и правосудството со кофи да црпат од буџетот.

Па така и баба ми би крадела.

Државата е скапа и бесмислена институција.

Може ли некој аргументирано да го демантира оваа тврдење за Нордот.

Јазикот не е нашето најголемо богатство туку низок плафон на когнитивната моќ и во основа извор на целата драма на македонскиот државен и национален проект. Тој е границата до која сме дојдени и натаму не можеме. Затоа што, како рекол Ниче: Мораме да престанеме да мислиме ако одбиеме да мислиме во јазичкиот затвор. А Витгенштајн му дава своја боја на тоа велејки дека “Ограничувањеата на мојот јазик се ограничувања на мојот свет”.

Нашиот поглед не префрла преку оградата на дворот.

Или подалеку од шупите за игри и пожари.

Терористите кои ја презедоа контролата над македонскиот брод имаат пониска интелигенција и се многу понеспособни во секој поглед од сомалиските терористи кои киднапираат огромни танкери.

Заедничко им е само тоа што и едните и другите тоа го прават за пари.

Тие проблеми може да ги потиснува во тишина само дрогиран, пијан или болен човек.

Или луда нација.

Ако е здрав потиснувањето на проблемите во внатрешноста може да ја надуе тишината и човекот да експлодира или да полуди.

Ме охрабри вчерашната манифестација “Кој е следниот”.

Макар што мислам дека следен нема затоа што зад нас нема никого.

Сите сме во казанот на вмро-дпмне.

И на еден или друг начин гориме и се топиме.

Се претвораме во чварки кои внимаваат да не го испрскаат комитата со девената мешалка.

Да бидеме фини чварки.

Не дозволувајте да ве влечат за уши со нивелацијата на одговорноста со другите партии и субјекти. Сите се виновни, тука нема дилеми и сите ќе одговараат, но само со вмро и поради вмро исчезнуваме. Тоа би требале на крајот да го разберат и сиротите вмрони и вморонки на кои горското началство прво им го пере мозокот, а потоа ги користи како глуперди кои тресат глупости и шират смрт убедени дека ги бранат националните интереси од предавиците.

Се нервирам кога ги слушам организаторите на протестите како таа злосторничка банда ја уверуваат, со доза на правдање, дека протестите нема да бидат насилни и партизирани и дека нема да бидат против власта туку за правда.

Прво, адресата на која се испраќаат не заслужува таков третман, а второ битката против оваа неука, неспособна и притоа, злосторничка, токсична и со опасни намери власт, е последна битка во која Македонија е тема.