Во областа Мидјат, во југоисточната провинција Мардин, археолозите открија пештера што е само почеток на тунел со многу ходници што водат до комплекс кој се состои од бунари за вода, силоси и места за богослужба кои датираат од вториот и третиот век пред нашата ера, објави весникот Сабах.
„Школката континуирано се користи 1.900 години“, вели Гани Таркан, директор на музејот во Мардин, кој ги води ископувањата.
„Прво беше изградено како скривалиште или место за бегство. Бидејќи христијанството не било официјална религија во вториот век, семејствата кои го прифатиле христијанството нашле засолниште во подземните градови за да го избегнат прогонството од властите. „Веројатно подземниот град Мидјат беше еден од станбените простори изградени за оваа намена“, смета Таркан.
Слични подземни градови се откриени низ цела Турција. Кападокија, во источна Анадолија, сега централна Турција, содржи околу 200 антички населби издлабени во меките вулкански карпи во регионот во 7-ми и 8-ми век. Историчарите веруваат дека овие пештери населението ги користело прво како засолниште во регионот од странските освојувачи, а во 14 век биле користени како скривалишта за христијанските малцинства кои се криеле од окупаторските отомански сили.
Овие „градови“ биле целосно напуштени дури во 1923 година, по завршувањето на грчко-турските војни.
Тие биле повторно откриени случајно во 1963 година, кога еден човек открил скриена соба зад ѕидот во неговиот дом.
Најпознатиот подземен град во Кападокија е повеќекатниот комплекс Деринкују, изграден помеѓу 780 и 1180 година од нашата ера, сместен на околу 60 метри под земја. Има капацитет да смести околу 20.000 луѓе, плус добиток. Винарски визби, штали, капели и верско училиште се пронајдени меѓу тунелите што го поврзуваат Деринкују со други слични населби.
Сепак, новооткриениот град Мидјат е пред Деринкују. Може да прими „најмалку 60.000 до 70.000 луѓе“, изјавил Таркан за весникот Сабах.