Со драмата „Татко“ од Флоријан Зелер во режија на реномираниот македонски режисер Иван Поповски, одиграна вчеравечер, во Центарот за култура „Григор Прличев“, во рамките на „Охридско лето“, големиот актер и бард на македонското глумиште, Бајруш Мјаку, ја заокружи својата плодна кариерата долга 53 години.
Претставата, која донесе извонредна актерска игра на сцената, е во продукција на „Театарот на еден актер“, сценографијата е на Енес Деари, а костимограф е познатиот моден дизајне,р Изет Цури.
Одлуката да го реализирам овој проект, односно да ја заокружам мојата 53-годишна уметничка кариера, беше болна исто толку колку и ликот на таткото во драмата „Таткото“ од Флоријан Зелер, кој во поодмината возраст боледува од болеста на заборавањето – Алцхајмер. Главниот во семејството, таткото, ја губи сопругата и останува сам со својата ќерка. Во сообраќајна незгода умира и таа, но таткото, поради болеста, не знае и ја чека да се врати. На крајот, и тој им се придружува. Покрај исклучителната театарска вредност на текстот, сметам дека со овој материјал отвораме едно мошне актуелно прашање што го зафаќа целиот свет и сè повеќе ни се приближува – Алцхајмеровата болест, вели актерот Мјаку.
Со овој театарски проект во кој глумат и актерите Амернис Нокшиќи, Фисник Зеќири, Сабина Мемиши Асланај, Мелика Кастрати и Флакрон Алији, тој го заокружува своето 53-годишно патување во светот на уметноста.
Оваа соработка со режисерот Поповски, пак, се случува повторно по цели 25 години откако работеле заедно на „Дневникот на лудиот“ од Гогољ.
Ова ми е десетти проект со продукцијата. Инаку, сите што сум ги реализирал досега, почнувајќи од „Дневникот на лудиот“, се покажаа како мошне успешни. Единаесетти проект ќе биде телевизискиот филм „Татковите книги“ од покојниот Луан Старова, во режија и по сценарио на Русомир Богдановски, појаснува Мјаку.
Независната продукција „Театар на еден актер“ – Скопје е една од најуспешните независни продукции во Македонија. Нејзините претстави досега се одиграни на бројни културни сцени во светот: Париз, Виена, Москва, Санкт Петербург, Киев, Истанбул, Адана, Кишињев, Скиен (Норвешка), Улан Батор, Њујорк и во многу други градови.
Бајруш Мјаку е роден во Качаник, во 1952 година. На средината од шеесеттите, тој дошол во Скопје и тука завршил гимназија во „Зеф Љуш Марку“. Уште како средношколец почнал да статира и да игра некои улоги во тогашната Албанска драма, при Малцинскиот театар. Во Приштина студирал драмска уметност при Вишата педагошка школа. Професионален глумец станал од 1973 година. Во 2014 беше добитник на наградата „Ристо Шишков“ за најдобар актер. Во 2019 година, Мјаку ја доби наградата за животно дело „Војдан Чернодрински“, додека во 2023 беше награден со Орден за заслуги за Република Македонија.
Мјаку е познат не само по театарските улоги туку и по улогите во телевизиските серии „Волшебното самарче“, „Наше маало“, „Солунски патрдии“, „Трст виа Скопје“, „Бог да ги убие шпионите“… и филмовите „Самоуништување“, „Вујко Вања“, „Илузија“…
Инаку, со „Татко“ започна драмската програма на 66. „Охридско лето“, а наредна претстава е „Кориолан“ од Вилијам Шекспир, во режија на Џон Блондел,
а во изведба на Народниот театар Битола, која премиерно ќе се одигра вечерва (15 јули) во 21:30 часот, во предворјето на црквата „Света Софија“ во Охрид.