Премногу европски лидери денес изгледаат немоќни да управуваат со сопствените земји. Британскиот премиер Кир Стармер и францускиот претседател Емануел Макрон се само највидливите примери, но проблемите се протегаат од Хаг до Варшава и од Берлин до Мадрид.
Континентот се соочува со „савршена бура“ од затегнати буџети, парламентарна фрагментација, растечки притисок од екстремната левица и десница и протести кои редовно ја полнат улицата.
Франција и Британија во центарот на нестабилноста
Франција денес е еден од најдраматичните примери за политичка стагнација. Петтиот премиер во мандатот на Макрон, Себастијан Лекорну, мора да прави болни компромиси со левицата за да обезбеди поддршка за буџетот, додека Националното собрание – крајно десничарската партија на Марин Ле Пен – се чувствува поблиску од кога било до власт.
Германија, Шпанија и Португалија – поделби и нестабилни коалиции
Иако Германија има поцврсти финансии, коалицијата меѓу CDU и SPD е под притисок, а крајнодесничарската AfD постојано расте во анкетите. Во Шпанија, премиерот Санчез ја одржува власта преку контроверзен сојуз со каталонските сепаратисти, додека Португалија мораше да организира три избори за само три годин
Источна и Северна Европа – блокади и вета
Холандскиот премиер Дик Шуф едвај преживеа гласање за доверба и се соочува со предвремени избори. Белгија останува симбол на парализирана демократија – за составување влада по изборите ѝ беа потребни повеќе од шест месеци. Во Полска, премиерот Доналд Туск се соочува со претседател кој може да стави вето на неговите обиди за буџетска дисциплина.
Геополитички последици: Путин, Си и Трамп
Оваа колективна немоќ, пишува Блумберг, ја прави Европа ранлива пред глобалните играчи. Владимир Путин ја тестира континенталната кохезија со дронови над Полска; Кина бара билатерални сојузи за да го наруши европското единство а Доналд Трамп го третира континентот како ресурс што треба да се експлоатира, гледајќи на односите со ЕУ низ призма на трговски трансакции.
Континент на раб на парализа
„Јас сум доста песимист. Светот се промени“, вели италијанскиот политиколог Џовани Орсина.
Неговата дијагноза е јасна: континентот страда од криза на управување, каде традиционалниот консензус околу распределбата на економскиот раст е разнишан од идеолошки поларизации и генерациски судири.
Додека екстремите ја добиваат сцената, европските лидери изгледаат како администратори на парализирани системи – а тоа е слабост која глобалните моќници веќе ја експлоатираат.
Текстот е сопственост на Блумберг