Што се однесува до „Македонија и ЕУ“ или „Рамката и бугарската блокада“, таа тема, освен тука и таму на по некое телевизиско интервју и тоа на водителско прашање, бугарските партиски лидери предизборно, па и постизборно, не ги ни спомнуваат. На темата, нивните ставови се идентични – нема отстапки, нема промена на утврдениот преговарачки формат, посебно не по отстапката што со редизајнираната т.н. Француска рамка ги направи претходниот состав на бугарскиот парламент.
И по седмите парламентарни избори во неполни четири години Бугарија пак е без редовна политичка влада. На октомвриските избори ниту една од политичките сили не освои доволен број пратеници за самостојно или евентуално со уште една партија, да дојде до потребното мнозинство. Бугарските аналитичари прогнозираат дека земјата во мај пак ќе оди на избори, овој пат на осми и пак ќе се со неизвесен епилог.
Засега, и покрај фактот што победникот на последниве парламентарни ГЕРБ на Бојко Борисов кој го врати мандатот, негува надеж дека сепак деновиве би можело да се дојде до некаков меѓупартиски договор за да не се дозволи претседателот Румен Радев да продолжи да владее со времен кабинет со свои министри.
Единствена можна варијанта е некаква сложена широка коалиција на ГЕРБ на Бојко Борисов, Продолжуваме со промените на Кирил Петков и Има таков народ на Слави Трифонов кои заедно имаат 124 од вкупно 240 пратеници во Народното собрание
Инаку, потсетуваат и бугарските медиуми, формирањето влада е нешто што е посакувано од голем дел од бугарското општество. На тоа упатуваат и анкетите. Се` помалку граѓани во Бугарија се заинтересирани да излезат на избори.
Но меѓу партиските анимозитети, не и идеолошките, туку токму меѓу партиските, пред се, амбивалентните идеолошки варијации кај клучните политички партии, се толку изразени што место за оптимизам за формирање влада засега нема. Имено ГЕРБ и Борисов се добри пливачи во немирните меѓународни води меѓу Истокот и Западот. Во Бугарија велат дека од тој аспект „Гербаџиите“ не можат да се фатат ниту за глава ниту за опашка. Гласачите се збунети од честите варијации на ГЕРБ и на Борисов на линија Вашингтон или Москва па оттаму, оценуваат, се и изборните инклинации на изборните резултати на партијата. Односот на ГЕРБ спрема Брисел и ЕУ е таа рамка што партијата сепак сеуште највисоко котира на бугарската политичка сцена.
Што се однесува до партијата Промените продолжуваат на Кирил Петков и Асен Василев, тука дилеми нема. Бугарските граѓани знаат дека Западот е нивната главна ориентација но во Бугарија, и по толку години членство во ЕУ и во НАТО, западната опција во бугарското општество тешко се пробива.
Третата од четирите клучни партии, Има таков народ на шоуменот Слави Трифунов е микс од проевропска и происточна и тоа повеќе врз програмска отколку врз некаква идеолошка матрица. На петтите парламентарни избори пред три години Има таков народ дури стана водечка партија според изборните резултати, но лидерот Трифонов како да немаше храброст да ја преземе власта, да ја предводи владата па на шестите избори партијата беше речиси пред распад поради скромниот изборен резултат но, еве, на октомвриските лани ја поврати изборната кондиција и го освои третото место од довербата на бугарското гласачко тело.
Четвртиот играч е партијата Преродба, класична московска идеологија со анти-ЕУ и анти-НАТО стратегија која тешко дека некому од погоре спомнатите партии може да му биде коалициски партнер.
Уште неколкуте поситни политички партии во Бугарија кои само го до сегментираат гласачкото тело се без посебно влијание на моќ на темата формирање влада но, се разбира, понекогаш два или три пратеника од овие партии би можеле да бидат клучот за владин мандат.
Сѐ на сѐ, Бугарија и по седмите последователни парламентарни избори по кои ниту еднаш не успеа да направи влада која би издржала четиригодишен мандат, еве пак е пред нови. Овој пат пред осми вонредни избори кои, доколку наредниве денови или наредниве недела две, не се случи чудо и четирите, или барем првите три политички партии не се договорат за влада, земјата некаде во мај следната година ја чекаат нови избори.
Дотогаш претседателот Румен Радев ќе продолжи да „царува“ со бугарската политичка сцена и тоа извесно до крајот на својот втор претседателски мандат.
Што се однесува до „Македонија и ЕУ“ или „Рамката и бугарската блокада“, таа тема, освен тука и таму на по некое телевизиско интервју и тоа на водителско прашање, бугарските партиски лидери предизборно, па и постизборно, не ги ни спомнуваат. На темата нивните ставови се идентични – нема отстапки. Нема промена на утврдениот преговарачки формат, посебно не по отстапката што со редизајнираната т.н. Француска рамка ги направи претходниот состав на бугарскиот парламент.
Текстот е сопственост на ЦивилМедиа