Садетин и Несрин Узеирови не можат да ѝ се изнагледаат на својата ќеркичка Бехра, која завчера стаса во својот дом во велешкото село Јаболчиште, по 67 дена поминати на интензивните одделенија на ЈЗУ Клиника за гинекологија и акушерство – Скопје.
Таа е бебе – херој, родена е предвреме на 8 октомври, со тежина од само 665 грама, со должина од 30 сантиметри, а од клиниката беше испишана со 2.190 грама телесна тежина. Состојбата била многу сериозна, а за да преживее, бебето Бехра морало да дише и преку машина за вештачко дишење.
– Пресреќни сме што нашата прва рожба, Бехра, нашиот цвет, конечно е дома со нас, ни внесе светлина и радост во куќата. Супер е ќерка ми, мирна е, а плаче само кога сака да пие млекце и кога ќе ги наполни пелените, ама јас уште не ѝ ги менувам и не ја преповивам, зашто ми е страв. Многу се исплашивме на почетокот – таа се роди предвреме, немаше доволно плодова вода….а тежеше само 600 грама. Оставивме се на докторките и на Господ и, фала им, што еве се испадна како што треба!, раскажува таткото Садетин, кој од завчера ги чести во селото роднините, соседите…се служат пијалоци, татлии и други слатки…во чест на големата радост – Бехра.
Тој работи на патарина, па од големата радост за малку ќе почнел и да ги чести и возачите кои поминуваат на наплатната рампа…
– Неизмерно сме им благодарни на сите вработени на Гинекологија што помогнаа да се случи ова чудо и Бехра, еве, да излезе жива и здрава од клиника, и на д-р Арта Бина од одделот за патолошка бременост и на другите кои дење-ноќе се грижеа за нашето бебе. Ние можевме само телефонски да се интересираме како е Бехра, а сестра ми, случајно, се погоди таму на пракса, па она можеше барем да ја ѕирне за миг и да ни раскаже…Во почетокот кога остана толку мало бебе во инкубатор многу се плашевме како ќе закрепнува, па и да не фати корона, ама за среќа, се помина одлично…Бехра почна да добива на тежина, да напредува, а на нејзиното напредување барабар со нас се радуваа и докторките и сестрите од неонатологија, најзаслужни за овој среќен исход за потајно се надевавме и верувавме… Радосни сме што тешките моменти цели два месеци на Клиника успеаја да ги пребродат, па сега и плачот на Бехра ни звучи како најубава песна – раскажува гордо 26-годишниот татко Садетин, кој за приновата во семејството зборува и во името на мајката Несрин, која се грижи за бебето.
Сите во Јаболчиште веќе разбрале за убавата вест, а најблиските веќе подготвуваат и новогодишно пакетче за најмалиот жител на селото.
Од Клиниката завчера информираа дека, за среќа, во рамки на екстремната незрелост, намалената отпорност и малата родилна тежина и целокупниот третман, новороденото се испишува во добра општа состојба, со пораст на телесната маса, стабилно и витално.
Љубица Балабан