Како и што си мислев, така и заврши случајот! Правничката од администрацијата била виновна бидејќи студентката пет месеци работела како „докторка“ во Итната медицинска помош, без диплома, лиценца за работа и положен државен испит.
Утврдиле дека направила пропуст со документите. Ги примила без диплома и лиценца за работа. А, печатот, како ли е издаден тој без овие документи? Криминали.
Ако одиме по правото најмалку по 5-6 години затвор не им бега на сите инволвирани заедно со „докторката“, за која патем се знае и по чија партиска ургенција била примена на работа без завршен факултет. Но, ете видовме дека невозможното стана возможно во денешно време.
Во Здравствениот дом туку -така, го „решија“случајот со тоа што некоја службеничка ќе биде дисциплински казнета! Да беше поинаку, да си понесоа одговорност и директорката на Здравствениот дом и министерот за здравство и управничката на Итната медицинска помош ќе донесеа зрак на надеж, можеби дури ќе добиеја и симпатии од граѓаните. Вака не само што не потценија сите, туку предизвикаа и револт. И тоа револт не само кај тие што не се воздржуваат тоа да го изразат јавно, туку и кај тие што обично молчат, а им проработила совеста.
Во време на вакви скандали дури и министерот за здравство е унапреден со висока функција во власта, тој стана вицепремиер. Се погрижи за пациентите, сега ќе ја спасува државата! Добар проект.
Ќе се промени ли некогаш здравството на подобро? Последните години кога здравствениот систем се држи во „вештачка кома“, сведоци сме на многу реклама, фалење, популизам. Ама, родилки и бебиња ни умираат по болниците, континуирано.
Ова е време кога се изместија критериумите за вредност, кога доктори, професори на Медицинскиот факултет им се поклонуваат на мали партиски војничиња. Време кога знаењето изгуби значење, а партиски кадри без искуство се ставаат на клучни места.
Здравствениот систем во Македонија е толку гнил и поткопан, што дури и најдобрите странски експерти за јавно здравство, нема дека ќе го управат. Да не се залажуваме. Сите власти се подеднакво виновни за континуираното урнисување во сите сегменти на здравствениот систем, за да сега се достигне кулминација. Се се прави во име на популизмот. „Ние градиме, вие што направивте“, е најчестиот слоган кој го слушаме.
Во последните години забрзано се реновира, се купува опрема. Се земаат кредити, на кои никој не им го знае точниот број. Колку пари сме задолжени во здравството? Колку години треба да отплаќаме поединечни заеми, колку од нив ние, колку нашите деца или внуци? Зошто тоа никој не излезе да го каже? Тоа се пари на граѓаните, пари кои се трошат беспоштедно. А, министерот се слика пред камерите и фотоапаратите. Да се знае, да не се заборави.
Тендерите се централизирани во министерството за здравство и наместо болниците сега ги прават неколку луѓе, одбран тим на министерот. Значи и тендерите се ставени под контрола од власта, во име на чесност, наводно за да не правеле криминал директорите на болниците. Дали има реформи? Не, тоа се само про-форми, а дел се неуспешни реформи.
Заглавија на Плаќање по учинок, на „Мој термин“, каде е Проектот 100 најдобри доктори? Не така од скоро е проектот по два директори(економски и стручен) на секоја болница, клиника или здравствен дом. Овој проект се покажа како комплетно не успешен и освен што ги оптоварува буџетите не донесе никакво подобрување во работењето. Економските директори постојано с е трансферираат од клиника на клиника. Донесоа дури и кадар од банките, но без успех, болниците постојано тонат во долгови. Тесната партиската поврзаност е главното мерило на успех.
Партијата на власт го узурпира јавното здравство, а на голема врата го поддржува приватното. Се разбира на моќниците кои се повторно од нивните редови. Таму каде што министрите и сите функционери од Владата се лекуваат. Јавното здравство, надградувано, доградувано, осакатувано остана за граѓаните што одвај преживуваат и на социјалните случаи.
Што понатаму? Ќе успеат ли тие што ќе дојдат на власт да ги решат проблемите. Вака како што стојат работите, опозицијата треба многу да зајакне во делот на здравствената политика. Во спротивно, ќе се доведеме во ситуација да тонеме во нереални ветувања. На здравствениот систем му треба „инфузија“и да се разбуди од „вештачка кома“. Понатаму е полесно.