lu- ping / Има ли родители во ешалонот на власта – има ли?

По правило, во своите  објави, новинарството не треба да се вади на прашалници туку треба да дава одговори.

Има ли родители меѓу мажите и жените во власта?

И пак прашувам:

Има ли Мајки и Татковци во функционерските редови и како совесно си ги клатнуваат образите на своите ноќни пердувести перници?

Заспиваат ли?

Ако спијат така фино, длабоко и мирно, помислуваат ли во меѓусовеста, помислуваат ли барем на миг за тоа како не спијат, како не заспиваат, како не можат да заспијат кочанските Мајки?

Како и зошто Мајките во Кочани не можат и не сакаат да заспијат?

Оттаму пак прашање дали тие таму, тие таму надлежните, разговараат ли на темата?

Разговараат ли меѓусебе бар нешто за Кочани? Барем нешто приватно, онака родителски?

И онака, домаќински?

Му велат ли некому од своите да си замине.

Морално макар?

За образот на партијата барем?

За совест општествена, на пример?

Поради тоа само?

Или уште важи – само ако партијата каже?

Дотогаш, дотогаш ќе си молчат ли и ќе си премолчуваат ли меѓусебе?

Ќе си молчат и ќе си премолчуваат онака, игнорантски како во Кочани да нема Мајки.

И татковци како да нема.

“Сите вие кои сте одговорни за системот во државата, кои мудро ја одбегнувате одговорноста за најголемата трагедија во европски рамки што се случи во Кочани, ние родителите на починатите деца, би сакале барем за миг да бидете во наша кожа и да можете да ја почувствувате раскинувачката болка која ние ја чувствуваме.

Можеби тогаш ќе ја сфатите сериозноста на болната ситуација во која се наоѓаме.

Дали ќе прикривавте луѓе кои се соучесници на монструмот ако убиените деца, беа ваши деца”?