Бошко Нацевски: Не ги повредувајте, не ги нарекувајте со погрдности оние што на аеродромите и автобуските станици чекаат во ред за да заминат од земјава некаде во невратот, како аргати, како печалбари. Тие патишта ни се познати. Вековно ни го исцртуваат непреболот и ни ги натопуваат шамивчињата везени за бовчалук, со солзно солило, што потоа не разјадува се до задниот миг, додека се диши.
Од дивоста на песовите на минатовековните војни се изведоа три Македонии. Денес на планетарната мапа исцртавме уште три други, од кои две преку големите води, а една во скутот на старата европска дама.
Тие што денес заминуваат од Татковината, не дезерираат, не бегаат, туку нив Швабите, Макаронџиие, Црвените петли, островјаните од Кралството, во земјата на кенгурите, на Америте, со “златна виза” ги купуваат. Им требаат, зашто вредат. Го проучиле и процениле нивниот ментален капацитет. Во нивните лиценци нема графа за убијци, криминалци, насилници. Генетиката им е од регистерот на ретки човекољупци.Нивната беда е причината за заминување од родната грутка, понесувајќи ги со себе како тежок товар болката од сиромаштијата, печалот, носталгијата за Татковината и тагата. Бегаат од безизлезот што им го креираат примитивци, криминалци и сејачи на измамата и на лагата. Ние веќе како да не сме држава, туку отворена театарска сцена на која политички драмолетки вежбаат абортирани аматери, по сценарија на домашни и странки умоболци. Личните доходи на простосмртните ни се заковани на балканското дно. Со нив може да се купи само билет за преживување. Со тие цркавици во изветвените портмонеа не се одгледуваат физички здрави поколенија. Во стартот им ги уништуваме на рожбите потенцијалите на духовните вредности.
И на крајот, пред да се згасне можеби и последното пламенче на кандилото, чинам сме исправени пред дилемата, ќе се клекнува помирливо на колената, или, и по цена на живот, ќе се спасува последното вековно делче од Татковината.
Извор: Фејсбук