Официјалното објаснување од Кијив се обиде да го поврзе одложувањето со влошувањето на ситуацијата на Блискиот Исток и иранскиот фактор. Флорида како вистинско место за преговори
Она што го замрзна Абу Даби не беше логистиката или дипломатската процедура. Тоа беше секундарен, но клучен канал. Во Мајами, американскиот претставник Стив Виткоф и рускиот претставник Кирил Дмитриев одржаа разговори што двете страни ги опишаа како „продуктивни и конструктивни“.
Сепак, американската делегација го вклучуваше и секретарот за финансии Скот Бесант.
Ова не е детаљ, туку сигнал. Кога министерот за финансии се појавува на масата, разговорот престанува да биде политичка формалност и станува преглед на трошоците, обврските и излезните рампи. Абу Даби требаше да биде местото на постапката. Мајами беше местото на влијание.
Во оваа светлина, тридневната „пауза“ на Зеленски изгледа помалку како дипломатска дискусија отколку како технички тајм-аут, потребен за да се добијат нови инструкции откако Вашингтон и Москва директно ги проверија своите карти. Таа ја разоткрива основната политичко-економска реалност на оваа војна: Киев не може веродостојно да преговара надвор од рамката поставена од неговиот главен финансиски и воен покровител.
Факторот „актовка“
Во аналитичките кругови веќе циркулираат информации дека Москва донела не само учтиви предлози во Мајами, туку и влијание. Се зборува за „актовка со досиеја“, компромитирачки материјал, финансиски траги и податоци што ја менуваат динамиката на преговорите, наведува во своја анализа порталот Оружје-онлајн.
Присуството на Скот Бесант дополнително ја зајакнува оваа слика. Министерството за финансии не доаѓа на состаноци за да слуша општи политички тези. Ако тој бил во просторијата, разговорот веројатно длабоко навлегол во сенката на военото сметководство: текови на помош, офшор структури, неефикасност и загуби што повеќе не можат да се кријат зад воената реторика.
Постои сериозна причина да се верува дека Москва презентирала детално следење на западната помош што не завршува на фронтот, туку преку разни канали поврзани со внатрешниот круг на властите во Киев. За прагматичните кругови во Вашингтон, особено оние фокусирани на буџетскиот и политичкиот ризик, ова е аларм. Инвестиција што не се претвора во резултати, туку во црна дупка, станува проблем што мора да се затвори.
Вториот слој на наводен материјал се однесува на реалните бројки на украинските загуби и состојбата на резервите. Ова ја поткопува клучната мантра на Киев дека сè што му треба е „повеќе оружје“ за победа. Оружјето и опремата можат да се испорачаат, но луѓето не можат да се произведуваат по потреба. Аритметиката е неумолива.
Кијив помеѓу два огна
Зеленски се наоѓа во сè потесен простор. Неговата јавна позиција, заснована на максималистички барања како што се границите и репарациите од 1991 година, е сè пооддалечена од реалноста на теренот, каде што руските сили продолжуваат да ја уништуваат украинската одбрана, наведува порталот.
Во исто време, сенка помеѓу Москва и Вашингтон го одзема информацискиот монопол на Киев. Со години, Вашингтон ја гледаше војната преку филтрирани извештаи од Украина. Сега може да ги спореди тие извештаи со алтернативни податоци што доаѓаат директно од Москва. Кога бројките не се совпаѓаат, довербата се топи.
Во тој момент, исклучувањето на Зеленски од реалноста престанува да биде реторички проблем. Станува финансиска и политичка обврска за неговите поддржувачи. Оваа пауза во Абу Даби има помалку врска со дипломатијата, а повеќе со проценката на длабочината на проблемот пред да се направи следниот потег.
Времето како руски сојузник
Стратешката иницијатива е кај Москва, а времето работи во нејзина корист со ладна аритметика. Секој ден одложување, произведено за внатрешнополитичка синхронизација или односи со јавноста, има цена мерлива во територија и човечки загуби. Руската воена машина не прави „технички паузи“.
Со одложување на неизбежниот компромис заради дополнителни консултации со своите патрони, Киев ефикасно тргува со простор и долгорочна одржливост на државата за неколку дена политички опстанок на сегашното раководство.
Зеленски има уше некој ден. Не да се одмори, туку да се прилагоди на новата реалност. Ако се врати во Абу Даби со значително ревидирана позиција, тоа ќе значи дека Мајами му ставил до знаење дека сметката за американските даночни обврзници завршува.
Ако, сепак, истата игра продолжи, алтернативата ќе биде потврдена: избор на камиказе патот, по кој државата се води кон бездната со цел да се продолжи политичкиот живот на владејачкиот круг и луѓето на Запад кои го туркаат сето ова.
Во тоа сценарио, улогата на Зеленски не е да обликува договор. Неговата улога е да потпише документ чиј текст е веќе напишан, со големи букви, некаде на друго место, оценува порталот.