Индија и Пакистан трипати војуваа за Кашмир откако стекнаа независност од Велика Британија во 1947 година. За време на врвот на Студената војна, Советскиот Сојуз ја поддржуваше Индија, додека САД и Кина го поддржуваа Пакистан. Сега, нова ера на соперништво меѓу големите сили се наѕира над долготрајниот конфликт меѓу нуклеарно вооружените јужноазиски соперници.
Диана Тахири
Ескалацијата на конфликтот меѓу Индија и Пакистан би можела да му понуди на светот прв вистински увид во тоа како напредната кинеска воена технологија се справува со докажаната западна опрема – а кинеските одбранбени акции веќе растат.
Акциите на кинеската компанија AVIC Chengdu Aircraft пораснаа за 40% оваа недела, бидејќи Пакистан тврдеше дека користел борбени авиони J-10C произведени од AVIC за да собори индиски борбени авиони – вклучувајќи го и напредниот Rafale произведен во Франција – за време на воздушна битка во среда.
Индија не одговори на тврдењата на Пакистан, ниту призна какви било загуби на авиони. Кога беше прашан за вмешаноста на авиони произведени во Кина, портпаролот на кинеското Министерство за надворешни работи во четврток рече дека не е запознаен со ситуацијата.
Сепак, како главен снабдувач на оружје на Пакистан, Кина веројатно внимателно следи за да открие како нејзините системи на оружје се покажале и потенцијално ќе се покажат во вистинска борба.
Како воена суперсила во подем, Кина не водеше голема војна повеќе од четири децении. Но, под лидерот Си Џинпинг, таа брзаше да ги модернизира своите вооружени сили, насочувајќи ресурси во развој на софистицирано оружје и најсовремени технологии, се наведува во статија на Си-Ен-Ен.
Во текот на изминатите пет години, Кина обезбедила 81% од увезеното оружје на Пакистан, според податоците од Стокхолмскиот меѓународен институт за истражување на мирот (SIPRI).
Овој извоз вклучува напредни борбени авиони, ракети, радари и системи за воздушна одбрана за кои експертите велат дека би играле клучна улога во секој воен конфликт меѓу Пакистан и Индија. Некои оружја произведени во Пакистан, исто така, се развиени заедно со кинески фирми или се изградени со кинеска технологија и експертиза.
„Ова го прави секој ангажман меѓу Индија и Пакистан де факто тест-средина за кинескиот воен извоз“, рече Саџан Гохел, директор за меѓународна безбедност во Азиско-пацифичката фондација, тинк-тенк со седиште во Лондон.
Кинеските и пакистанските војски, исто така, се вклучија во сè пософистицирани заеднички воздушни, морски и копнени вежби, вклучувајќи симулации на борба, па дури и вежби за размена на екипажи.
Индија и Пакистан трипати војуваа за Кашмир откако стекнаа независност од Велика Британија во 1947 година. За време на врвот на Студената војна, Советскиот Сојуз ја поддржуваше Индија, додека САД и Кина го поддржуваа Пакистан. Сега, нова ера на соперништво меѓу големите сили се наѕира над долготрајниот конфликт меѓу нуклеарно вооружените јужноазиски соперници.
И покрај традиционалната политика на неврзаност, Индија се приближуваше сè повеќе кон САД, бидејќи последователните американски администрации го додворуваа растечкиот јужноазиски гигант како стратешка противтежа на Кина. Индија ги зголеми купувањата на оружје од Америка и нејзините сојузници, вклучувајќи ги Франција и Израел, додека постојано ја намалуваше својата зависност од руското оружје, пишува понатаму во статијата на Си-Ен-Ен.
Во меѓувреме, Пакистан ги продлабочи врските со Кина, станувајќи негов „стратешки партнер за сите временски услови“ и клучен учесник во водечкиот глобален инфраструктурен проект на Си, иницијативата „Еден појас, еден пат“. Според податоците на SIPRI, САД и Кина испорачале по околу една третина од увезеното оружје на Пакистан кон крајот на 2000-тите. Но, Пакистан престана да купува американско оружје во последниве години и сè повеќе го полнеше својот арсенал со кинеско оружје.
Преземено: ЦивилМедиа