Зоран Иванов
Утре во Брисел, во седиштето на ЕУ, Албанија го отвара последниот кластер во преговорите со Унијата.
Последниот во преговорите за рамноправно членство во Европската Унија.
Албанија.
Албанија државата која до само пред, гледано историски, скромни три и пол децении, беше светки симбол за самоизолација.
За затвореност, сиромаштија материјална и на духовна. Симбол за европска беда на континентот.
Албанија, земјата чиј слободарски медитерански дух стенкаше нагазен од нејзиниот децениски тоталитарен комунистички водач, прво сталинист па потоа и маоист Енвер Хоџа, утре во Брисел, во центарот на либералната и слободарска Европа, на европската вредносна маса, ја става и последната тема на патот кон своето целосно интегрирање во друштвото во кое, покрај големите и многуљудните и многу моќните, се и едена Данска и едена Словенија и еден Луксембург, на пример.
Натаму, во тоа и во едно такво друштво, незапирливо ита нашиот западен сосед Албанија.
Ита во тоа напредно, во тоа економски елитно и друштво напредно и во сет други цивилизациски вредносни достигања.
Албанија.
Албанија земјата во која се уште, сега само како туристичка атракција, а како потсетување на едно мрачно време за албанските граѓани, се уште се наѕираат илјадниците бетонски печурки во кои Енвер Хоџа и неговата клика ја „бранеа“ земјата од светската цивилизација.
Бетонски бункери со кои тогашната тоталитарна власт ги затвори, ги плашеше и ги „бранеше“ своите граѓани од измислениот непријател.
И, ете таа, токму таа Албанија по само три и пол декади во кои и самата преживеа трауматични транзициски бранувања, криминали, политички прогони, корупции, таа Албанија утре во Брисел ја отвара и последната тема што од неа ја бара европски Брисел.
Албанија го прави тоа без компромиси, го први со силно европски ангажирано политичко водство.
Оваа актуелна албанска политичка гарнитура го прави тоа понизно пред своите сограѓани или го прави тоа гордо пред ЕУ, е сеедно и сосема неважно дури и за албанските граѓани и тоа темата не е.
Темата на овие редови е дека Албанија чекори.
Дека чекори.
А ние, Македонија?
Ех, ние.
Па ние сме Горди!