Впечаток од вчерашната претседателска тирада е дека шефот на државата Стево Пендаровски го изедначи резултатот со брзиот на тастатура Димитар Апасиев. Но после оваа рафална средба останавме со горчливо сознание дека претседателот на државата всушност изгуби од Апасиев. А изгуби затоа што се спушти на негово ниво, дозволувајќи за момент и самиот тој да стане Апасиев, користејќи вулгарни зборови, и манифестирајќи една вербална непристојност која најмалку прилега на претседател на држава.

Шокот од настапот на претседателот е толку голем што јавноста реши да го игнорира. Не затоа што му прости на Пендаровски или ја прифати неговата вербална агресија туку затоа што остана без зборови од неговиот настап.

Еден претседател на држава навистина треба да внимава што говори, не само кога се наоѓа на прес-конференција како вчера, туку и во неговата канцеларија, на улица па дури и дома. Сите се сеќаваме колку запрепастувачки звучеа репликите од „бомбите“ што ги пушташе Заев и колку бевме непријатно изненадени од нивото на комуникација меѓу поранешната власт.

Сега такво отсуство на стил и естетика во говорот ни се случи на прес-конференција од страна на носителот на највисоката функција во државата. На највисоката. Не се памети друг политичар така да изгубил контрола во јавен настап. Па дури и пратениците во жарот на најголема вербална војна во парламентот, не отидоа толку далеку, да се навредуваат со таков непристоен речник.

Воздржаноста треба да биде една од главните одлики на носителите на јавни функции бидејќи тие поради честите настапи во јавност создаваат и одржуваат и стандарди во комуникацијата и во односот кон други луѓе макар биле и непријатели. Особено кон непријатели, затоа што токму таму работат емоциите и токму таму треба да се покаже трпеливост, мудрост и пристојност.

Пендаровски тоа треба да го знае. И треба да биде подготвен да издржи секаков вид притисок, макар и пцуење. Во најмала рака и тој можел лично да го побара Апасиев и да му каже што мисли за него, наместо за тоа да го користи микрофонот на јавноста. Не заради јавноста, која веќе оглуве на вербална агресија за што доказ е игнорирањето на скандалозниот настап на претседателот, туку заради себе и заради државната позиција која ја претставува.

Соња Крамарска