Во извештајот на независното тело кое ја истражуваше  корупцијата меѓу  пратениците на Парламентарното Собрание на Советот на Европа е спомената и Македонија и случајот со британскиот пратеник Роберт Валтер на кој месечно од македонската Влада му биле исплаќани по 7000 евра.

Според извештајот, Вaлтер бил повикан на сослушување на 7 ноември лани кога пред истражителите потврдил дека бил советник на македонскиот премиер се до средината на 2017 година. Договорот бил склучен во време кога Груевски се повлече, а премиерската функција ја извршуваше Емил Димитриев.

Во извештајот се нотира и фактот дека кога го склучил договорот со македонската Влада, Валтер бил  член на Парламентарното Собрание на Советот на Европа и ја оценувал ситуацијата во Македонија. Тој бил во контакт и со претседателот на македонската делегација во ПССЕ, кој одбил да даде изјава пред истражителите за улогата што ја имал Валтер.

Консултантскиот договор со Валтер бил склучен во период кога во Стразбур се избираше судија од Македонија за Судот за човекови права и беше избран Јован Илиевски, баџанак на поранешниот директор на ДБК, Сашо Мијалков.

Во извештаите што ги пишувал тогаш до Владата, а кој беа објавени во емисијата „360 степени“, Валтер  нотира дека тие денови бил во Стразбур и вршел консултации но не наведува конкретно каква работа завршил. Јован Илиевски беше избран за судија во Судот за човекови права во Стразбур со 106 гласа од парламентарците на земјите членки на Советот на Европа, а уставната судијка Наташа Габер Дамјановска, која исто така беше предложена доби 86 гласови.

Валтер се споменува и во други случаи во Извештајот кој нотира корупција меѓу парламентарците на Советот на Европа и кој во најголем дел се однесува за подмитувањето на парламентарци од властите во Азербејџан.
Целата истрага започна кога беа објавени наводите за  т.н афера  „Кавијаргејт“ кој водеа директно до шпанецот Педро Аграмунт,  кој лани летото беше исклучен од членството на пратеничката група на Европската народна партија (ЕПП) при Парламентарното собрание на Советот на Европа (ПССЕ). Аграмунт беше претседавач на групата на Европските народни партии и важеше за пријател на ВМРО ДПМНЕ и Груевски, кој постојано апелираше опозицијата да се врати во Собранието. По објавувањето на првите „бомби“ од опозицијата, Аграмунт ќе го осуди однесувањето на Заев и ќе ја подржи тезата на екс премиерот Груевски дека во целата афера се вклучени „странски служби“.
„Сакам да ја искажам мојата загриженост за последните политички настани во Поранешната Југословенска Република Македонија, особено  неодговорното однесување на политичката опозиција.Го повикувам Зоран Заев, претседател на СДСМ  да ги преиспита своите обвинувања упатени кон македонската влада и премиерот Груевски“ пишува во писмото напишано од  Аграмунт  кој тогаш е  претседавач со Европската народна партија во Парламентарното Собрание на Советот на Европа.
Аферата „Кавијаргејт“ откриваше како властите во Азербејџан ги подмитувале пратениците во Советот на Европа за да добијат позитивни извештаи. За возврат пратениците добивале пари, кавијар, скапи часовници и ќилими, но и престој во луксузни хотели. По исклучувањето на Аграмунт, се формираше и независна истражна комисија која вчера го објави Извештајот со своите заклучоци.

Во извештајот  се посочува и поранешниот пратеник во германскиот Бундестаг Едуард Линтнер од редовите на Христијанско-социјалната унија. Тој, меѓу 2012 и 2014 година  наводно од Баку, преку три фиктивни фирми со седиште во Велика Британија, примил вкупно речиси 820 илјади евра. Во фокусот на истражителите е и пратеничката на Бундестагот, Карин Штренц која работела за консултантската фирма на Линтнер и италијанскиот демохристијанин Лука Волонте кој наводно примил  поткуп од Азербејџан во износ од речиси 2,4 милиони евра.

Според истражителите, од влегувањето во Советот на Европа во 2001 година, поранешната советска република, богата со нафта, создала вистинска мрежа симпатизери- меѓу останатото благодарение на широкоградите подароци.  На тој начин автократски управуваниот Азербејџан успеа да ги спречи критичките извештаи за изборите или за состојбата на човековите права.