Неколку часови пред средбата со Си, Трамп наводно му наредил на Пентагон да продолжи со нуклеарните тестирања. Иако оваа одлука може да се протолкува како одговор на тестот на нуклеарна ракета на рускиот претседател Владимир Путин на Арктикот на 28 октомври, предупредувањето на Трамп се прошири и надвор од Москва.
Американскиот претседател Доналд Трамп и кинескиот претседател Си Џинпинг конечно се сретнаа во Бусан, Јужна Кореја, на долгоочекувани разговори насочени кон ублажување на трговските тензии.
Ако тоа беше целта, таа беше постигната само едвај: американските „царини за фентанил“ за Кина беа преполовени – од 20% на 10% – приближувајќи ги царините кон Пекинг до оние на другите азиски економии.
За возврат, Кина се согласи да го продолжи увозот на американска соја – што тешко дека е голем пробив – и, што е поважно, да ги укине новите контроли за извоз на ретки земни елементи (РЕЕ) објавени во октомври. Овие контроли опфаќаа пет дополнителни РЕЕ и ги проширија постојните ограничувања.
Меѓутоа, претходните контроли објавени во април – на седум РЕЕ, вклучувајќи галиум и германиум, и двете критични за одбранбената и полупроводничката индустрија – остануваат цврсто во сила. Со други зборови, Трамп не успеа да го врати часовникот за РЕЕ, оставајќи ја Кина со моќна стратешка лост за идни тактики на притисок и спорови.
Сепак, наdмоќта на Кина во овој „договор“ е поограничена отколку што можеби се надеваше. Извештаите сугерираат дека Си сакал да го покрене прашањето за Тајван и да обезбеди гаранција од САД против поддршка на независноста на Тајван – тема што очигледно не била на дневен ред.
Пекинг, исто така, инсистираше Вашингтон да ги укине контролите за извоз на најновите напредни чипови за вештачка интелигенција на Nvidia – Blackwell B30A – но се чини дека Трамп цврсто остана на ограничувањата. Конечно, договорот има рок на траење од една година, што ја нагласува неговата кршливост.
Врз основа на неодамнешниот преседан, тој би можел да се распадне и многу порано – и нагло – доколку која било страна одлучи да се повлече од голем број одмазднички причини. За да ги поттикне пазарите што очекуваа позначаен напредок, Трамп објави дека ќе го посети Пекинг во април.
Во тој контекст, пазарите реагираа со оправдана претпазливост на она што изгледа помалку како пробив, а повеќе како продолжено привремено примирје. Сепак, инвеститорите можеби ги потценуваат ризиците од очигледниот премин на Трамп од економска кон воена принуда.
Неколку часови пред средбата со Си, Трамп наводно му наредил на Пентагон да продолжи со нуклеарните тестирања. Иако оваа одлука може да се протолкува како одговор на тестот на нуклеарна ракета на рускиот претседател Владимир Путин на Арктикот на 28 октомври, предупредувањето на Трамп се прошири и надвор од Москва.
Неговите зборови беа застрашувачки: „Секој што размислува да нè тестира со нуклеарно оружје ќе открие што всушност значи американската решителност – од Москва до сите континенти, никој не е исклучок“.
Оваа промена не треба да ги изненади набљудувачите или инвеститорите, колку и да е вознемирувачка. Кина го проширува својот нуклеарен арсенал, делумно преку својата „неограничена“ соработка со Русија, но САД сè уште одржуваат јасна супериорност во нуклеарните капацитети – предност што Трамп може да се обиде да ја искористи за да ги зајакне сојузите и да изврши притисок врз ривалите.
Две неодамнешни најави го зајакнуваат ова толкување: оживувањето на договорот AUKUS со Австралија и ветувањето за испорака на нуклеарна подморница на Јужна Кореја, и двете дадени непосредно пред состанокот Трамп-Си во Бусан.
Сè на сè, самитот ги избегна најлошите исходи – нема директен судир околу Тајван, нема нови закани за забрани за трансфер на технологија за напредни чипови, нема нови ограничувања за REE – но сепак ја откри ранливоста на САД од користењето економски притисок врз Кина.
Американските придобивки се минимални – извоз на соја и делумно олеснување на ограничувањата za REE – и доаѓаат по цена на разоткривање на нејзината економска зависност од Кина.