На 5 октомври 2021 година, Независната комисија за сексуална злоупотреба во Француската католичка црква го објави својот извештај. Нејзините откритија беа застрашувачки.
Од 1950 до 2020 година, повеќе од 330.000 малолетници биле жртви на сексуална злоупотреба од страна на свештеници или мирјани во рамките на Црквата.
Како одговор, беа создадени две независни тела за да се занимаваат со репарации: Националното тело за признавање и репарација, и Комисијата за признавање и репарација. Повеќе од една година подоцна, дали жртвите успеаја да најдат мир? Далеку од тоа, вели една од жртвите Ненси Кутурие.
Таа била нападната и силувана како дете и била првата личност која се занимавала со Комисијата за признавање и репарација. Според неа, на жртвите итно им е потребна финансиска компензација.
Барање финансиска правда
„Бараме правда. Финансиска правда. Веќе немаме граѓанска правда. Сакаме признавање на она што го поминавме, бараме жртвите да бидат обесштетени рамномерно со тоа што го поминаа , и сè уште страдаат, ментално и морално“, изјави Ненси Кутурие за Еуроњус.
Откако се почувствува понижена од предлогот на Комисијата за компензација, Ненси одлучи да основа Здружение за да им помогне на другите жртви да ги остварат своите права. Таа не е единствената што е изгубена меѓу одлуките на Комисијата : некои беа информирани за предлогот само по пошта.
„Го прочитавте писмото: жртвата е добро позната, свештениците се познати, се што и се случи е познато… И тогаш прочитавте 37.000 евра. Мислев: тоа не е можно, 37.000 евра“, рече Ненси. .
„За да добиеш 60.000 евра, мора да бидеш врзан за кревет, не знам… Одвратно е, !
60.000 евра е максималниот износ на компензација на располагање. Тоа не е доволно за г-дин Саниер, адвокатот на здружението. Тој изјави за Еуроњус дека компензацијата треба да биде соодветна на направените прекршоци.
„Нема да ја надмине сумата што ја добив пред судот во Сент Етјен, за свештеник кој ја стави раката на задникот на едно момче“, објасни Жан Саниер.
И тоа е проблемот, објаснува тој, бидејќи комисиите не ги земаат во предвид трошоците за згрижување на жртвите.
„Кога сте потрошиле повеќе од 60.000 евра на лекување и терапии и сте ограничени на обештета од 60.000 евра, тоа значи дека нема да добиете никаков надомест“, додаде тој.
За г-дин Саниер, ова е за заштита на парите на црквата. Претседателот на Комисијата за признавање и репарација, Антоан Гарапон, смета дека ниту една сума пари не може да ги поправи овие уништени животи.
„Сметаме дека би било нечесно да се одржи перспективата за целосна репарација што тие никогаш нема да ја добијат затоа што едноставно не можете да го надоместите тоа што им се случи на овие луѓе“, изјави тој за Еуроњус.
Друга причина за загриженост е тишината. До денес, помалку од 1% од 200.000 жртви во Франција започнале процес на репарација.
Извор Еуроњус
Подготви А.В