Екипата на „Си-Ен-Ен“, предводена од репортерката Клариса Ворд, го напушти Авганистан по неколку денови од падот на Кабул и упадот на талибанците, како што тоа го сторија и илјадници други граѓани и дипломати. Во неодамнешниот извештај пред напуштање на земјата, од внатрешноста на меѓународниот аеродром „Хамид Карзаи“ во Кабул, Вард рече дека тимот на „Си-Ен-Ен“ бил сведок на сцени кои најдобро го опишуваат очајот на Авганистанците.
Особено шокантни се сликите поврзани со најмладите, за што родителите се подготвени да ги фрлат во раце на војници и да се разделат од нив за да имаат подобра иднина далеку од Авганистан.
Нашето патување ни одзеде околу седум часа. На огромно мнозинство на луѓе со кои разговаравме им требаа ден или два за да се обидеме да влеземе. И морам да ви кажам дека првичниот влез во првата порта не е како ништо што некогаш сум го доживеал. Притискање, стискање, луѓе што врескаат, сите се држиме за раце очајно обидувајќи се да ја поминеме оваа мала врата. Имавме среќа затоа што сме американски државјани, но многу други не. Со оглед на тоа, видовме многу Авганистанци внатре во различни контролни пунктови како се движат низ многу бавен систем обидувајќи се да ги евакуираат луѓето, рече Клариса Вард.
Како што изјави таа понатаму…
Некои од нив стојат на жешкото сонце по осум часа, бебињата врескаат. Во една фаза, видовме новороденче да се носи во воено возило со голема брзина, бидејќи бебето беше дехидрирано и имаше топлотен удар. Еден војник ми рече дека вчера луѓето всушност фрлаат бебиња кон нив, бидејќи се толку очајни да ги изнесат своите деца за подобра иднина. Еден од неговите војници всушност фатил едно од бебињата, а подоцна го нашол семејството и го вратил детето. Ако тоа не зборува за незамислив очај, тогаш едноставно не знам што. Еден од војниците овде рече дека евакуирале 13.000 луѓе од минатиот петок, што е најголемата евакуација од воздух во историјата на САД. Но, Боже мој, има уште многу работа да се заврши, уште многу луѓе да се спасат. Гужвите надвор од аеродромот не се намалуваат. Се чини дека тие стануваат се поголеми секој ден, рече Ворд во неодамнешниот извештај.
Последните денови, тимот на „Си-Ен-Ен“ сними навистина неверојатни сцени од пристигнувањето на Талибанците во Кабул, пукања на улиците што водат до аеродромот, закани од Талибанците до нив и обичните граѓани, барања од колешката Клариса да го покрие лицето, шокантни сведоштва на жени кои се плашат за сопствениот живот ако бидат уапсени или заробени од Талибанците, сето тоа затоа што работеле или работеле за странски организации.