[su_youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=RWJfjNPU7dw”]

Ердоган им оди на нерви на Европејците. Чувството е взаемно. И тие него го нервираат.

Турско-европската медена месечина започна со договорот за бегалците. Анкара почна да ги презема бегалците а Брисел великодушно вети дека ќе им дозволи на Турците без визи да патуваат во Шенген зоната. Европската комисија излезе со предлог за ослободување од визи. Но, со услов. И токму тој услов го налути Ердоган.

Европската унија бара измени на турскиот анти терористички закон. Таа смета дека Ердоган со неговото автократско владеење го користи законот за да затвора новинари и опозиционери.

Ердгоан се разбира не го дели овој став и не крие дека нема ни најмала намера да го исполни овој услов. Тој ја обвини Европа за хипокризија велејќи и – вие имате исти закони а сметате дека тоа за нас е луксуз. Е така не може!

Многу земји членки на Унијата овој безвизен режим за Турција го гледааат како зелено светло за наплив за турски граѓани во Европа. Тие со драго срце би му рекле на Ердоган да не се надева на ваков подарок. Особено сега кога турските власти не покажуваат голема почит за човековите права.

Анкара природно одлучи да извлече што поголема корист од европската неспособност да ја реши бегалската криза без турска помош. Ердоган нема да се задоволи само со безвизен режим. Тој бара да се забрза процесот на полноправно членство на Турција во Унијата. Многу земји членки имаат вистински уплав од вакво сценарио. Така, тешко стекнатата доверба помеѓу Турција и Унијата е под сериозна закана дефинитивно да се распадне.

Ако не добие безвизен режим, Анкара ќе му каже збогум на договорот за враќање на бегалците во Турција. Тоа би значело дека грчките острови повторно би почнале да се полнат со бегалци. Дека балканскиот пат повторно би бил активиран. А во Македонија повторно би се вратил притисокот на границата со Грција со сите немили сцени што тоа ги донесе. Нам ни е преостанува да стиснеме палци и да се надеваме дека Брисел и Анкара ќе најдат заеднички јазик.