Франческа Албанезе, специјалната известувачка на Обединетите нации за состојбата со човековите права на палестинските територии, тврди дека поради нејзините изјави за Газа станала мета на администрацијата на Трамп, која ѝ воведе санкции и сериозно ѝ го попречува секојдневниот живот, пишува Гардијан.
Италијанска адвокатка за човекови права, која во своите извештаи ја опиша израелската воена кампања во Газа како геноцид, вели дека поради санкциите нејзиниот стан во Вашингтон е конфискуван, таа повеќе не може да користи кредитни картички и мора да зависи од готовината, пријателите и семејството.
Таа се соочила и со можност за апсење во Германија поради нејзиниот избор на зборови. Администрацијата на Доналд Трамп ја прогласи за „посебно означена државјанка“, термин што нормално се користи за терористи и дилери на дрога. Таа е првиот функционер на ОН кој добил таква ознака.
Беше ужасно. Ве ставаат во иста категорија како масовни убијци и меѓународни дилери на дрога“, вели Албанезе. „Парадоксално е да се соочите со една од најстрогите форми на казна без законска постапка, бидејќи не ми беше дадена ниту можност да се бранам. Едноставно ми беа воведени санкции без судење.
Извршната наредба на Трамп забранува на било кое американско лице или компанија да им обезбедува „средства, стоки или услуги“ – опис толку широк што е спореден со „граѓанска смрт“.
Нејзиниот стан во Вашингтон, купен додека живеела со своето семејство во главниот град на Соединетите Американски Држави, бил конфискуван. Таа повеќе не може да користи кредитна картичка никаде во светот. „Се движам со готовина или морам да позајмувам од пријатели и семејството“, вели таа.
Албанезе ги обвинува произраелските активисти со седиште во Женева дека го прогонувале нејзиниот сопруг Масимилијано Кали, виш економист во Светската банка, во кампања која доведе до негово отстранување. „Светската банка се покажа како исклучително кукавичка“, вели Албанезе.
Тој има извонредни резултати на сите свои позиции. Кали и нивната 13-годишна ќерка, американска државјанка, го тужат Трамп и високите административни службеници во федералниот суд во Вашингтон за кршење на нивните уставни права.
Демонизацијата од страна на администрацијата на Трамп само го зајакна нејзиниот статус како хероина низ светот. Тоа е дел од малото, но значајно оживување на левицата поттикнато од гневот околу Газа на Западот, што ја вклучува победата на Зохран Мамдани на изборите за градоначалник на Њујорк и подемот на Зак Полански и Зелената партија во Обединетото Кралство.
Геноцидите во Руанда и Босна не предизвикаа ваков вид масовна реакција“, вели Албанезе. „Ова значи дека човековите права се подобро разбрани денес. Ова е тест за универзалноста на правата и за човештвото. Таа ја припишува разликата во јавниот одговор делумно на соучесништвото на Западот, бидејќи многу Палестинци во Газа беа убиени од прецизни бомби доставени од САД, водени од алгоритми за вештачка интелигенција.
Албанезе ја објави и книгата „Кога светот спие: Приказни, зборови и рани на Палестина“, која е делумно мемоари, а делумно елегија за Палестинците. Книгата е изградена околу приказните на 10 ликови, почнувајќи од петгодишната Хинд Раџаб, убиена во јануари 2024 година во Газа. Меѓу ликовите е и италијанско-израелскиот професор Алон Конфино, кој почина во 2024 година, и застана во нејзина одбрана кога беше обвинета за антисемитизам.
Книгата ги проследува корените на нејзината „нетолеранција на неправдата“ до растењето во јужна Италија, во свет проткаен со организиран криминал. „Како млада жена, бев ужасната од тој менталитет каде што можеш да бидеш добар во својата работа, но никогаш не веруваш во себе, па затоа секогаш ги прашуваш моќните: „Можеш ли да ми помогнеш?““, вели таа.
Како примери ги наведува италијанските судии против мафијата, Паоло Борселино и Џовани Фалконе, кои беа убиени во 1992 година. „Ја преживеав болката на нацијата поради загубата на тие две драгоцени фигури на правдата“, вели таа. „Тоа посеа важно семе во мене“.
Таа особено мислела на нив кога почнала да добива закани со смрт откако го презентираше својот извештај „Анатомија на геноцидот“. Еден анонимен повикувач ѝ кажал дека нејзината ќерка ќе биде силувана, наведувајќи го името на училиштето што го посетува во Тунис. Албанезе побарала полициска заштита. Периодот по објавувањето на извештајот го опишува како „брутален“.
Тогаш почнав да се прашувам дали сето тоа вреди. Имам две деца. Што ако ги повредат? Не можам да ја преземам таа одговорност, вели таа. Тој ја опишува таа дилема како „нерешено прашање“, иако веднаш додава: „Ставам многу на коцка, но во исто време немам алтернативи.
Морам да продолжам да го гасам пожарот, а сега имам поголема кофа… и силни раце“. Нејзината „поголема кофа“ е мандатот на ОН кој таа има намера да го искористи до крај, уште две години. Минатата година Германија се обиде да ја замолчи и ѝ се закани со апсење затоа што ги спомена германските геноциди во Намибија и холокаустот и ја употреби фразата „од реката до морето“.
Таа вели за Британија дека е „пољубезна однадвор“, но додава: „Стармер веројатно ме мрази колку Џорџа Мелони и Емануел Макрон“. Тој го нарекува британскиот премиер „чудовиште“ поради неговата изјава во 2023 година дека Израел „има право“ да ги прекине испораките на електрична енергија и гас за Газа. „Вие не сте борец за човекови права ако кажете таква монструозност. И универзитетот кој ви дал диплома по право треба да ви ја одземе“.
Кога ќе се спомнат критиките дека таа меша јазик на непристрасен адвокат и страстен активист, Албанезе покажува искра на гнев. „Тогаш не ми поставувајте политички прашања“, вели таа. „Тоа е толку надмен пристап. Секогаш доаѓа од мажи“. На забелешката дека критиките доаѓаат и од жени, таа останува рамнодушна.
Дури и меѓу жените има алфа личности, вели таа. „Извинете, зошто да не изразам политичко мислење? Сè што се прави е политичко. Начинот на кој не се почитуваат човековите права е политички. Но, ние сме навикнати да размислуваме во одделни рамки, па затоа треба да останам во моите?“
Искрено, ако имаше партија која навистина би била доволно голем дом за мене да останам тоа што сум, би го направила тоа“, вели таа, но веднаш додава: „Но, нема таква.“ Ја гледа својата улога како создавање простор за помладата генерација.
Правдата ќе процвета за вас и вашите деца, порачува Албанезе. Во наша моќ е да го свртиме ова. Ќе го промениме. Заедно сме подобри.
Ова е првиот геноцид кој предизвика превирања. Палестина стана рана, но стана наша рана.“ Кога една студентка ја праша како да најде политичка храброст, Албанезе ѝ одговори: Мојот живот стана хаотичен. Никогаш не го замислував животот без банкарска картичка, но го правам тоа. Луѓето ми помагаат. Мојата слобода е посилна од стравот. Поразени сте во моментот кога ќе престанете да се борите.