На овој ден пред точно 25 години „небото се отвори по вторпат“. По победата нa пенали (5:3) против Олимпик Марсеј во финалето на тогашниот Куп на европски шампиони (КЕШ), белградска Црвена звезда додаде уште еден престижен трофеј во клупските витрини. Го освои интерконтиненталниот во Токио по убедливиот триумф на Коло Коло од Колумбија со 3:0.
Двоен стрелец во мечот за светската титула беше Владимир Југовиќ (19 минута и 59 минута), еден гол постигна и Дарко Панчев (72 минута) кој шест месеци претходно го погоди и решавачккиот удар од белата точка и на стадионот „Свети Никола“ во Бари. „Црвено-белите“ од 43 минута играа со фудбалер помалку по исклучувањето на Дејан Савичевиќ.
Меѓу двата големи успеха на тимот од „Маракана“ се случија бројни промени во екипата. Црвена звезда во летниот период ја напуштија асови како Роберт Просинечки, Стеван Стојановиќ, Слободан Маровиќ, Рефик Шабанаџовиќ, Драгиша Биниќ и тренерот Љупко Петровиќ. Нивните улоги ги заменија Васиљевиќ, Ивиќ, Тањга, Ратковиќ, Лековиќ, а на доверба да биде на клупата доби Владица Поповиќ.
И во Бари и во Токио во тимот на „црвено-белите“ имаше двајца Македонци. Покрај Дарко Пандев, популарната „Кобра“ и човекот задолжен за голови, во дефанзивната линија беше и Илија Најдоски за кого, како активен фудбалер, се говореше дека „става глава, каде некој не би ставил ниту нога“. Најдоски беше и капитен на тимот на Црвена звезда во финалето во Токио.